Skip to main content
Rosja nie odpuściła satelicie ICEYE. Wciąż trzyma go na „celowniku”

Rosja nie odpuściła satelicie ICEYE. Wciąż trzyma go na „celowniku”

Rzeczpospolita
17 lis 2026, 03:51Prasa
Oryginał
2 min czytania

Rosyjski satelita Kosmos 2612 po serii manewrów zaparkował w pobliżu fińskiego satelity ICEYE-X36 i pozostaje tam, gotowy do ponownego zbliżenia.

Analiza przeprowadzona przez firmę Sybilla Technologies z Bydgoszczy ujawniła, że rosyjski satelita Kosmos 2612 nie wycofał się po zbliżeniu do fińskiego satelity ICEYE-X36, ale zaparkował w jego pobliżu, gotowy do dalszych działań. Operacja, która rozpoczęła się 12 października, polegała na serii precyzyjnych manewrów orbitalnych.

12 października Kosmos 2612 zmienił prędkość o ok. 26 m/s i zszedł na wysokość satelity ICEYE, znajdując się 400–500 km za nim. W kolejnych dniach Rosjanie wykonywali drobne korekty, każda rzędu 1,3 m/s, aby zbliżyć się do celu. 16 października satelita zawisł w pobliżu ICEYE-X36, a 18 październa podniósł orbitę, aby się oddalić.

Rosja nie zakończyła operacji

Najważniejszym odkryciem jest to, co stało się po 18 października. 19 października Kosmos 2612 wykonał kolejny manewr, ponownie wyrównując wysokość orbity z ICEYE-X36 i zatrzymując się ok. 480–490 km za nim. Dzięki temu utrzymuje stały dystans od celu i w każdej chwili może powtórzyć manewry umożliwiające mu zbliżenie.

Polskie satelity bezbronne

Sybilla sprawdziła orbity czterech polskich satelitów radarowych MikroSAR (ICEYE-X62, X75, X76 i X78). W październiku żaden z nich nie znalazł się w zasięgu Kosmosu 2612, ale analitycy podkreślają, że polskie satelity nie są dziś chronione przed podobnymi działaniami Rosji.

Polska posiada już na orbicie cztery wojskowe satelity radarowe MikroSAR i cztery optoelektroniczne MikroGlob, a w 2027 roku mają dołączyć do nich dwa duże satelity obserwacyjne. Zainwestowano w to ponad miliard złotych, jednak brakuje zdolności do ochrony tych aktywów.

Jakie mechanizmy chronią dziś satelitę przed wrogim zbliżeniem? Praktycznie żadne.

Paweł Baturo, Sybilla Technologies

Obserwacja to za mało

Choć polskie zdolności obserwacji orbitalnej istnieją (Sybilla obserwowała oba satelity od 16 października), pełną ocenę wojsko otrzymało dopiero 27 października. Operator widzący zbliżający się obiekt może wykonać manewr unikowy, ale to wszystkie jego możliwości.

Zmiana płaszczyzny orbity wymaga dużo paliwa, więc przygotowania do podobnej operacji wobec polskiego satelity dałoby się zauważyć z dużym wyprzedzeniem. Niestety, nawet jeśli będziemy wiedzieć o takiej operacji, niewiele możemy zrobić, aby ją zablokować.

Z.ai
Article written by AI
Z.ai GLM-4.5-FlashFree
Free AI articles150 of 150
No limit after signing in with Telegram