Spór o niewygodne opinie. W tle sprawa Anny Korwin-Piotrowskiej
Sędzia Mariusz Ulman zarzuca prezes Trybunału Konstytucyjnego Annie Korwin-Piotrowskiej usunięcie ok. 20 proc. krytycznych uwag z jego opinii o projektach Ministerstwa Sprawiedliwości.
Sędzia Mariusz Ulman zarzuca Annie Korwin-Piotrowskiej usunięcie części krytycznych uwag z opinii o projektach Ministerstwa Sprawiedliwości. Twierdzi też, że blokowano przekazanie jego stanowiska. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zaprzecza tym zarzutom.
Z opinii Ulmana dotyczącej ustawy praworządnościowej usunięto ok. 20 proc. treści. Sędzia twierdzi, że pominięto krytyczne uwagi o pracach legislacyjnych i działaniach rządu.
Anna Korwin-Piotrowska przekonuje, że przygotowywała jedynie zbiorcze podsumowanie stanowisk sędziów.
Usunięte fragmenty
Mariusz Ulman przesłał uwagi do dwóch projektów: tzw. ustawy praworządnościowej oraz zmian dotyczących delegowania sędziów do Ministerstwa Sprawiedliwości. Z dokumentów wynika, że pominięto m.in. ocenę pośpiechu prac, krótkiego terminu konsultacji oraz braku rozmów ze środowiskiem prawniczym.
Nie można oprzeć się przy tym wrażeniu, że projektodawcy zdają sobie doskonale sprawę, że projekt nie ma żadnych szans na podpis prezydenta, przynajmniej w takim kształcie
Stanowisko prezes TK
Anna Korwin-Piotrowska zaprzeczyła, by blokowała publikację opinii lub je cenzurowała. Wyjaśniła, że zbierała stanowiska sędziów, wybierała najistotniejsze kwestie i tworzyła zbiorcze podsumowanie dla prezesa sądu apelacyjnego.
– Nie blokowałam opinii sędziego Ulmana ani nie cenzurowałam ich, choćby z tego względu, że pan sędzia przesłał opinię bezpośrednio do sądu apelacyjnego – powiedziała w rozmowie z „Rzeczpospolitą”. Dodała, że całkowite zniesienie delegowania sędziów do ministerstwa jest obecnie niemożliwe z powodu nadzoru resortu nad sądami.
Komentarz eksperta
Bartosz Pilitowski, prezes Fundacji Court Watch Polska, ocenił, że usunięte fragmenty dotyczyły krytyki działań rządu i dlatego nie mogły zostać uznane za przypadkowe. Jego zdaniem sytuacja może świadczyć o braku niezależności Korwin-Piotrowskiej od władzy wykonawczej.