Dlaczego obcy szpiedzy mają się tak dobrze w Ameryce Trumpa [OPINIA]
Afera szpiegowska wokół prezes Nvidii Jensena Huanga to tylko wierzchołek góry lodowej amerykańskiego kryzysu wywiadowczego.
Afera szpiegowska wokół prezes Nvidii Jensena Huanga, który wpadł w sidła kochanki pracującej prawdopodobnie dla chińskiego wywiadu, to tylko wierzchołek góry lodowej amerykańskiego kryzysu wywiadowczego. Rosyjski przedsiębiorca Umar Kriemlow, blisko związany z Władimirem Putinem, towarzyszył synowi prezydenta Donaldowi Trumpowi Jr. w myśliwskiej wyprawie do Mongolii, a wcześniej finansował jego huczne wesele na Karaibach.
Kanadyjska influencerka Lauren Chen, oskarżona o rozsiewanie rosyjskiej propagandy, chwaliła się zdjęciami z wizyty w Mar-a-Lago. Były żołnierz amerykańskiej piechoty morskiej John Mark Dougan zbudował grupę użytkowników platform społecznościowych, „sprzedając” rosyjską dezinformację, która trafiła nawet na konta wysoko postawionych urzędników.
Degrengolada służb
Na pierwszy rzut oka wszystkie te wyczyny zagranicznych wywiadów wskazują na zdumiewającą degrengoladę amerykańskich służb. O miłosnych przygodach Huanga alarmował już kilka miesięcy temu sekretarz stanu Marco Rubio w specjalnym, tajnym memorandum, jednak sprawę zlekceważono. Podobnie w przypadku finansowania prywatnych imprez syna prezydenta przez Kriemlowa.
Najsłynniejsze służby świata zawsze były otoczone mocno zafałszowaną aurą profesjonalizmu. Izraelski Mosad sam rozdmuchuje newsy o swoich sukcesach, ale przemilcza porażki. Brytyjski MI6 ma mit Jamesa Bonda, podczas gdy prawdziwym najsłynniejszym agentem był Kim Philby, szpiegujący dla Związku Sowieckiego. CIA i FBI mają na koncie 11 września 2001 r., „broń masowego rażenia” w Iraku i sowieckich kretów działających w USA przez dziesięciolecia.
Nowe czasy, nowe problemy
Żyjemy w czasach, w których każda wpadka zachodnich służb jest natychmiast obnażana przez media społecznościowe. Dziennikarze sprawdzili każdy piksel zdjęć z wyprawy Trumpa Jr. do Mongolii, by udowodnić obecność Kriemlowa. Instytucje USA odpowiadające za bezpieczeństwo pogrążają się w głębokim kryzysie politycznym i personalnym.
Stanowisko zwolnione przez Tulsi Gabbard objął Jay Clayton, bez doświadczenia w polityce zagranicznej. Narodową Radą Bezpieczeństwa teoretycznie kieruje Marco Rubio, ale jest już p.o. i myśli o kampanii prezydenckiej 2028 r. Elon Musk w ramach DOGE zwolnił ekspertów od Iranu, co utrudnia działania USA w Zatoce Perskiej. Sekretarz obrony Pete Hegseth ujawnia plany nalotów na Iran w korespondencji na Signalu.
Interesy ponad bezpieczeństwo
Dla Donalda Trumpa sprawy narodowego bezpieczeństwa są mniej ważne niż jego własne interesy i konta bankowe rodziny. Prezydent zapowiada, że podczas szczytu z Xi Jinpingiem nie poruszy afery Huanga, choć synowie jego sekretarza handlu zarabiają na eksporcie półprzewodników do Chin. Trump unika komentowania militarnego wsparcia Rosji dla Iranu, a jego zięń negocjuje z Rosjanami podejrzane transakcje.
Prezydent przymyka oko na wrogie operacje Kremlu na terytorium USA, a jednocześnie wpuszcza do Mar-a-Lago prokremlowskich podcasterów. Przypomnijmy jego apel do Rosjan w 2016 r., by zhakowali skrzynkę mailową Hillary Clinton, albo konferencję prasową w Helsinkach w 2018 r., na której „uniewinnił” Putina.
Nie jest to nowa przypadłość Trumpa, ale jej skala jest przerażająca i stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa USA.