
"Tam było piekło". Uciekli z okupowanych Ołeszek, dramatyczna relacja
Nina i Anatolij Krawczenkowowie opuścili okupowane przez Rosjan Oleszki po ponad czterech i pół roku. Uciekli przez Białoruś, przeżywając głód i brak dostępu do podstawowych leków.
Krawczenkowowie spędzili w okupowanych Oleszkach ponad cztery i pół roku. W tym czasie nie było prądu ani internetu, a do kontaktu z dziećmi musieli wchodzić na strych.
W ostatnim roku w mieście brakowało leków, wody i żywności. Małżeństwo nie odważyło się iść po jedzenie do Radenska, bo droga była zaminowana.
Żywności było tak mało, że zaczęli suszyć komosę i jeść portulakę. Mąż zmielił ją w młynku do kawy, a kobieta robiła z tego naleśniki.
Na lokalnym targu ceny były niezwykle wysokie. Za kilogram ogórków czy pomidorów trzeba było zapłacić tysiąc rubli, a za marchewkę nawet dwa tysiące rubli.
Kobieta kupowała marchewkę i dzieliła ją na kawałki, żeby przynajmniej coś było w zupie. Chleba nie jadła przez cały rok.
Rosyjskie ataki zniszczyły dom Krawczenków. Początkowo mieszkali u sąsiadki, która wyjechała, a później trafili do szpitala, gdzie też nie było jedzenia.
Mąż był w szoku, miał ataki i problemy z ciśnieniem. W szpitalu dostawali tylko łyżeczkę lub dwie kaszy jaglanej i filiżankę herbaty.
Małżeństwo dwukrotnie próbowało uciec. Za pierwszym razem musieli zawrócić z powodu działań wojennych, za drugim dotarli do okupowanego Skadowska.
W Skadowsku przeszli przez obóz filtracyjny. Tam kobieta zadzwoniła do córki, która powiedziała, że pomogą im dostać się na terytorium kontrolowane przez Ukrainę.
Wyjechali 14 października. Podróż trwała osiem dni i pokonali pięć tysięcy kilometrów. Na Białorusi w ciągu jednego dnia wydano im „białe” paszporty i przekroczyli granicę.
Obecnie małżeństwo mieszka w obwodzie lwowskim, gdzie wcześniej przeniosła się ich córka. Krawczenkowowie wyrabiają dokumenty i przechodzą leczenie.
Wciąż nie mogą się najeść, ale próbują wszystkiego. Kobieta mówi: Z piekła trafiliśmy do raju. Bo tam było piekło. Ale dusza cierpi.