Jak będzie rola AI w rezerwowaniu biletów lotniczych? Cztery scenariusze dla linii lotniczych
Firma badawcza TNMT opublikowała raport przewidujący cztery możliwe scenariusze rozwoju rynku rezerwacji lotniczych w najbliższych latach, w tym utratę kontroli przez przewoźników na rzecz pośredników.
Linie lotnicze dopiero zaczynają wdrażać sztuczną inteligencję opartą na agentach, czyli rozwiązania zdolne do samodzielnego wykonywania zadań w imieniu użytkownika. Podczas konferencji Elevate w Atlancie organizacja ATPCO poinformowała, że aktywne programy AI ma 37 procent przewoźników, ale rozwiązania oparte na agentach wdrożyło zaledwie 11 procent.
Wśród linii wykorzystujących tę technologię znajdują się United Airlines i Malaysia Airlines. United Airlines dodały do swojej aplikacji funkcję automatycznego zarządzania zakłóceniami, która w razie odwołania lotu ponownie rezerwuje podróż i umieszcza pasażera na liście oczekujących na maksymalnie trzy wcześniejsze rejsy.
Z kolei Malaysia Airlines uruchomiły na początku 2026 roku asystenta Mavis AI, opartego na technologii firmy Ada. System odpowiada na pytania zadawane w języku naturalnym i może obsługiwać bardziej złożone prośby, przekazując sprawę pracownikowi, gdy jest to konieczne.
Firma badawcza TNMT, działająca w ramach Lufthansa Innovation Hub, przedstawiła raport „Jak sztuczna inteligencja może zmienić proces rezerwowania lotów w latach 30. XXI wieku?”. Autorzy analizują zmiany technologiczne, regulacyjne, konsumenckie, polityczne i dystrybucyjne, a następnie opisują cztery możliwe kierunki rozwoju rynku.
W pierwszym scenariuszu podróżni coraz częściej korzystają ze sztucznej inteligencji podczas wyszukiwania połączeń, lecz nie chcą oddawać jej ostatecznej decyzji o zakupie biletu. W takim przypadku linie lotnicze nadal musiałyby rozwijać sprzedaż bezpośrednią przez własne strony internetowe i aplikacje, ponieważ ceny, usługi dodatkowe oraz korzyści z programów lojalnościowych byłyby tylko częściowo dostępne w formacie, który agenci AI potrafią wiarygodnie odczytywać.
Richard Edwards z firmy konsultingowej Revidio zauważa, że nie ma nawet jednoznacznej definicji rezerwacji dokonywanej przez agenta. Nie wiadomo, czy musi ona obejmować cały proces, łącznie z płatnością, czy kończyć się na etapie, na którym użytkownik zatwierdza wybór i wskazuje metodę zapłaty.
Edwards uważa, że mało prawdopodobne jest całkowite zrezygnowanie przez klientów z kontroli nad finansami. Podobne ograniczenia występują w podróżach służbowych, gdzie płatności podlegają procedurom akceptacji. Nawet, jeśli agent otrzyma upoważnienie do dokonania transakcji, człowiek może nadal chcieć zatwierdzić ją przed realizacją.
John Morhous z Flight Centre Travel Group podkreśla, że w modelu B2B ostatecznie płaci firma. Jego zdaniem pełna odpowiedzialność za decyzję nie zostanie więc przekazana agentowi AI – pozostanie po stronie człowieka.
Drugi scenariusz zakłada, że Europa zostaje odcięta od najważniejszych zagranicznych modeli sztucznej inteligencji. W takiej sytuacji europejskie linie lotnicze mogłyby próbować zabezpieczyć długoterminowy dostęp do lokalnej infrastruktury obliczeniowej oraz stworzyć wspólną warstwę ofertową kontrolowaną przez przewoźników.
Ann Cederhall z LeapShift ma jednak wątpliwości, czy taki projekt udałoby się zrealizować. Zwraca uwagę na koszty i czas potrzebny na stworzenie europejskiego rozwiązania, oceniając, że samo przeprowadzenie takiego przedsięwzięcia w Niemczech mogłoby zająć 20 lat.
Edwards uważa, że w takim projekcie logiczną rolę mogłoby odegrać Międzynarodowe Zrzeszenie Przewoźników Powietrznych (IATA). Jednocześnie przypomina, że prace nad standardami, takimi jak New Distribution Capability (NDC), są długotrwałe i mogą napotykać opór części uczestników rynku.
W trzecim scenariuszu podróżni zaczynają ufać agentom AI na tyle, by powierzać im podejmowanie decyzji i dokonywanie rezerwacji. Linie lotnicze nie potrafią jednak zapewnić sobie odpowiedniej widoczności w środowisku agentów ani kontroli nad kontekstem klienta i samą transakcją. W efekcie większą rolę zyskują kanały pośrednie, w tym internetowe biura podróży.
Morhous z Flight Centre uważa, że przewoźnicy nie przejmą pełnej kontroli nad rezerwacjami realizowanymi przez agentów. Jego zdaniem przewagę zdobędą podmioty dysponujące możliwie kompletną ofertą, która uwzględnia również obowiązujące zasady i polityki zakupowe.
Flight Centre rozwija własną platformę AI oraz agentów o nazwach Sam i Mel. Firma udostępnia je za pośrednictwem MCP, umożliwiając podróżnym składanie próśb w sposób kontrolowany i wymagający odpowiednich uprawnień, co Morhous przeciwstawia ograniczonym opcjom, jakie mogą oferować sami przewoźnicy.
Edwards wskazuje, że biura internetowe mają już przewagę wynikającą z wcześniejszego wejścia w obszar agentowej AI. Dysponują też bezpośrednimi połączeniami z wieloma firmami z branży turystycznej, w tym liniami lotniczymi, hotelami, wypożyczalniami samochodów i koleją, co może pozwolić im szybko zająć dobrą pozycję na nowym rynku.
Ostatni scenariusz zakłada, że przewoźnicy uznają, iż podróżni chcą korzystać z agentów AI i są gotowi im zaufać. Linie decydują się wówczas udostępnić swoje pełne oferty w środowiskach agentowych, tak, aby można je było odczytywać, porównywać i rezerwować.
Gaurav Roy z Accelya wskazuje, że przewoźnicy muszą rozstrzygnąć, jaką rolę chcą odgrywać w tym systemie. Mogą rozwijać się jako inteligentni sprzedawcy detaliczni, zachowujący wpływ na prezentowania i sprzedawanie biletów, albo ograniczyć się do dostarczania informacji.
Roy uważa, że niezależnie od strategii linie będą musiały unowocześnić dane i systemy. Jeśli nie udostępnią informacji sztucznej inteligencji, agenci mogą tworzyć nieprawdziwe odpowiedzi albo wielokrotnie zwracać się do przewoźników o brakujące dane.
Dostęp do informacji o kontekście podróży ma również znaczenie kosztowe. Jeśli linia wie, jaki jest cel wyjazdu, może lepiej dopasować oferty i ograniczyć pokazywanie tych, które nie odpowiadają potrzebom pasażera.
Cederhall z LeapShift przewiduje, że rozwój agentowej AI w lotnictwie może wspierać inicjatywa One ID, czyli projekt IATA dotyczący tożsamości cyfrowej. Jej zdaniem podróżny powinien zachować kontrolę nad danymi tożsamościowymi i płatniczymi, a zarządzanie nimi powierzać własnemu agentowi AI.
Roy z Accelya zwraca natomiast uwagę na znaczenie zaufania. To ono będzie jednym z kluczowych czynników decydujących, czy podróżni zdecydują się korzystać z agentów AI, a linie lotnicze dostosują do tego swoje modele działania. Budowanie zaufania może trwać od kilku tygodni do kilku lat.