Jeździłem samochodem od Foxconn. Polski elektryk nie może być tylko kopią
Na Tajwanie wypróbowałem samochody, które będą fundamentem dla nowej Izery. Polski elektryk nie może być kopią obecnych modeli Foxtrona.
Proste przeniesienie aut Foxconnu do Europy nie przyniosłoby sukcesu. Z odpowiednimi zmianami może to być jednak nowy, ciekawy projekt. Foxtron to wspólna marka Foxconna i firmy Yulon — tamtejszego producenta samochodów. To właśnie jej know-how będzie fundamentem tajwańskiego wkładu do polskiego elektryka realizowanego przez Electromobility Poland i światowego giganta elektroniki.
Foxconn wraz ze swoją marką wniesie w projekt swoją wiedzę w zakresie platformy, baterii czy elektroniki. Polska spółka Skarbu Państwa zakłada, że każda kolejna generacja produkowanego w Jaworznie auta będzie w coraz większym stopniu korzystać z krajowego potencjału.
Flagowce Foxtronu
Na Tajwanie miałem okazję prowadzić dwa flagowe modele Foxtrona: kompaktowego crossovera Foxtron Bria i SUV-a Cavira. Obecnie to jedne z najpopularniejszych nowych elektrycznych aut na Tajwanie. Dziś Foxtron całym swoim wolumenem rywalizuje z Teslą o miejsce nr 1 na tamtejszym rynku.
To, co z perspektywy polskiego użytkownika rzuca się w oczy w obu modelach, to ich cena. Na tamtejszym rynku Bria i Cavira kosztują w przeliczeniu kolejno ok. 80 i 140 tys. zł. Można przypuszczać, że polskie odpowiedniki będą nieco droższe.
Użyteczne auto bez fajerwerków
Flagowe samochody Foxtronu nie wzbudzają konsternacji — wyglądają jak normalne, średniej klasy pojazdy znane z europejskich ulic. Samo auto dobrze trzyma się drogi i, jak przystało na elektryka, dysponuje niezłym przyspieszeniem (w podstawowej wersji rozpędza się do 100 km na godz. w 6,8 sek.).
Zasięg homologacyjny Caviry wynosi 578 km, a Bria oferuje zasięg rzędu 516 km. To nie spektakularne motoryzacyjne fajerwerki mają tworzyć sukces polskiego projektu, lecz wykorzystane „do bólu” możliwości, jakie daje połączenie wkładu Foxconnu z kompetencjami polskich inżynierów.
Wyważanie otwartych drzwi„ w przypadku początkujących producentów na nowych rynkach rzadko kończy się sukcesem, więc fakt, że tym razem nie byłem przekonywany do nieznanych wcześniej w Europie, rzekomo przełomowych rozwiązań, które miałyby ”bić Teslę o głowę", odczytuję jako plus wynikający z realizmu.
Atuty polskiego projektu
Foxconn, 23. firma świata według „Fortune”, odpowiada za produkcję nawet 40 proc. światowej elektroniki. Z perspektywy produkcji EMP zaletą może być więc „niemal” gotowy łańcuch dostaw zaawansowanej elektroniki, a także przekonanie, że nie zabraknie półprzewodników.
Foxtron dużo uwagi poświęca rozwijaniu systemów wspierających autonomiczną jazdę. Obecnie swoje samochody wyposażył w pakiet systemów ADAS drugiego poziomu. Oprócz rozwijanej autonomii i ceny przewagą nad „europejczykami” ma też być bateria LFP — ogniwa litowo-żelazowo-fosforanowe są tańsze, bardziej odporne na dużą liczbę cykli i stabilniejsze termicznie.
Wielkie zadanie dla nowego projektu
Foxtron zdaje się spełniać dziś kryteria porządnej, użytecznej marki, ale do zawojowania tak konkurencyjnego rynku, jak europejski, trzeba wzbić się ponad solidność. EMP i Foxconn będą chciały połączyć ogień z wodą, czyli europejskość produktu z atrakcyjnością cenową.
Polskie auto będzie musiało być też inne po prostu z powodu upływającego czasu — mówimy bowiem o samochodzie na 2030 r. Wydaje się, że zarówno Tajwańczycy, jak i Polacy mają tego świadomość. Są więc solidne podstawy, a reszta pozostaje już w rękach polskich i tajwańskich inżynierów.