Rosja oszczędza ciężki sprzęt na froncie. Prawda kryje się w bazach

Rosjanie odbudowują stany magazynów mobilizacyjnych, jednak im dalej na wschód, tym sprzętu raczej ubywa, niż przybywa. Spora część produkcji „nowych” pojazdów polega na głębokich remontach tych wyciągniętych z magazynów. Przez pierwsze lata wojny Kreml mógł sobie pozwolić na ponoszenie ogromnych strat, ponieważ dysponował olbrzymimi zapasami sprzętu odziedziczonego po Związku Sowieckim.

Braki na froncie

Od ponad roku jest coraz trudniej. Rosja nie tylko straciła znaczną część najlepiej zachowanych zapasów, lecz także coraz częściej musi sięgać po pojazdy wymagające znacznie poważniejszych prac remontowych. Część z nich nadaje się już jako dawcy części. Od końca zeszłego roku Rosja rozpoczęła odbudowywanie stanów magazynowych, co skutkuje brakami sprzętu na froncie.

Czołgi coraz częściej wykorzystuje się do prowadzenia ognia pośredniego, a nie do bezpośredniego wsparcia natarć. Piechota szturmowa korzysta z motocykli, lekkich pojazdów terenowych i cywilnych samochodów. Teraz coraz rzadziej widoczne są na froncie ciężkie pojazdy, które trafiają do magazynów mobilizacyjnych.

Pustoszejące magazyny

Skala rosyjskich rezerw robiła wrażenie. Przed inwazją Rosja przechowywała tysiące czołgów i dziesiątki tysięcy innych pojazdów opancerzonych. Problem polegał na tym, że liczby podawane w zestawieniach nie oznaczały liczby maszyn gotowych do natychmiastowego użycia. Część stała pod gołym niebem od kilkunastu lub kilkudziesięciu lat, bez odpowiedniej konserwacji.

Jedną z największych składnic była baza Wagżanowo w Buriacji, gdzie przed wojną znajdowało się około 3840 pojazdów. Zdjęcia satelitarne pokazują systematyczne opróżnianie placów, a około połowa pozostałego sprzętu ma widoczne uszkodzenia lub brakuje jej wież. Podobnie dzieje się w składnicy przy Omskim Instytucie Inżynierii Czołgowo-Samochodowej, gdzie w 2021 r. było 120 czołgów, a w 2025 r. sprzęt ten już nie był widoczny.

Produkcja i rezerwy

Ponad połowa wyprodukowanych czołgów T-90M ma trafiać do magazynów. Roczne możliwości produkcyjne szacuje się na 200–290 egzemplarzy, choć ostrożniejsze szacunki Jane's mówią o 150–200 fabrycznie nowych maszynach. Pozostałe pojazdy mogą pochodzić z modernizacji starszych T-90A. Omsktransmasz zajmuje się odtwarzaniem T-80BWM, wykorzystując kadłuby i podzespoły już istniejących wozów.

Rosyjski przemysł zwiększa także dostawy bojowych wozów piechoty i transporterów opancerzonych. Plan na 2026 r. przewidywał dostarczenie 450–600 BMP-3 oraz 700–900 BTR-82A. Ponad połowa tych maszyn ma zasilać zapasy, zamiast od razu trafiać do jednostek liniowych. Gromadzenie rezerw ma pozwolić Moskwie na szybsze odtworzenie sił pancernych po zakończeniu wojny z Ukrainą.

Różnice regionalne

Cały nowo wyprodukowany sprzęt trafia do magazynów i składów na zachodzie Rosji, w pobliżu granic państw NATO. Na Dalekim Wschodzie magazyny bardziej pustoszeją, niż się zapełniają. W składnicy Arsenał 7004 w pobliżu Arsieniewa było 501 transporterów MT-LB, a na zdjęciach z listopada 2025 r. pozostały zaledwie trzy mocno uszkodzone egzemplarze. W Ussuryjsku przed wojną było ok. 100 samobieżnych zestawów artyleryjskich 2S5 Hiacynt-S, a obecnie pozostałe są zdekompletowane.

Trend w najbliższych miesiącach na pewno się nie odwróci. Rosja koncentruje się na odbudowie rezerw strategicznych, kosztem bezpośredniego wsparcia frontu. To może mieć długofalowe konsekwencje dla zdolności bojowej rosyjskich sił zbrojnych, zwłaszcza jeśli konflikt na Ukrainie przedłuży się.