Krajobraz po wyborach połówkowych. Trump wysyła sprzeczne sygnały [OPINIA]

Choć ciągle nie wiadomo, kto zostanie senatorem z Alaski i w jedenastu okręgach w wyborach do Izby Reprezentantów wciąż nie ogłoszono wyników, to jest jasne, że republikanie, partia prezydenta Trumpa, ponieśli druzgocącą klęskę w wyborach połówkowych. Partia prezydenta na ogół ma w nich ciężko, zwłaszcza w wyborach do Izby Reprezentantów. Rzadko jednak zdarza się, by przegrywała aż tak bardzo jak republikanie 3 listopada.

Demokraci byli w stanie wygrywać wybory do Senatu i na urząd gubernatora w stanach, które do niedawna wydawały się republikańskimi twierdami, zdolnymi wytrzymać nawet najbardziej wzburzone „błękitne tsunami”. Dziś kluczowe jest pytanie, jakie wnioski na ostatnie dwa lata, jakie zostały Trumpowi, wyciągnie prezydent i jaką strategię przybierze kontrolowany przez demokratów Kongres.

Sprzeczne sygnały Trumpa

Przed wyborami wielu komentatorów obawiało się, czy Trump uzna ich wynik. Po wyborach Trump bardzo szybko pogratulował jednak demokratom zwycięstwa i zapowiedział, że będzie z nimi w stanie współpracować w nowym Kongresie. Kilka dni później w swoim medium społecznościowym Truth Social zakwestionował jednak wynik wyborów i o klęskę obwinił maszyny wyborcze rzekomo nieuczciwie dodające demokratom głosów.

Prezydent z jednej strony przyznał w wywiadzie dla programu „60 Minut”, że walka jego administracji z nielegalną migracją mogła „pójść za daleko”, z drugiej strony jedną z jego pierwszych personalnych decyzji po wyborach było awansowanie Stephena Millera na szefa sztabu Białego Domu. Miller jest najbardziej niechętnym migracji politykiem z najbliższego otoczenia Trumpa.

Polityka migracyjna i wojna w Iranie

Trump po wyborach zasygnalizował gotowość do porozumienia z demokratami w sprawie migracji, które mogłoby uregulować pobyt osób od dawna przebywających w Stanach. Gdy jednak konserwatywna baza zareagowała z wściekłością, Trump wycofał się z tych sugestii, stwierdzając, że jego administracja prowadzi „zdecydowaną politykę deportacyjną”.

Podobnie niezrozumiałe wydają się działania Trumpa w sprawie wojny w Iranie – która zdaniem wielu komentatorów była jednym z głównych powodów „błękitnego tsunami”. W rozmowie z „60 minut” Trump wydawał się dawać do zrozumienia, że nuklearne możliwości Iranu zostały zniszczone i że nie ma sensu zaczynać kolejnej rundy starć. Chwilę później Trump odsunął od negocjacji z Iranem wiceprezydenta Vance'a, polityka od początku najbardziej krytycznego wobec wojny.

Strategia demokratów

Demokraci uzyskali miażdżącą przewagę w obu izbach, wygrywając w bardzo konserwatywnych stanach. Udało się im nawet wygrać wybory do Senatu w ultrakonserwatywnym Missisipi, gdzie Scott Colom pokonał ubiegającą się o reelekcję republikańską senatorkę. Część bazy demokratów oczekuje totalnej opozycji wobec Trumpa, ale inni, jak senator elekt James Talarico, twierdzą, że kraj nie może czekać kolejnych dwóch lat i demokraci muszą współpracować z Trumpem.

Przy tym demokratyczne większości w obu izbach są na tyle znaczące, że mogą pozwolić sobie, by od czasu do czasu konserwatywni deputowani mogli zagłosować przeciw partii. Oczywiście każdą ustawę Kongresu może zawetować prezydent, a demokraci nie mają większości, by odrzucić jego weta. Pytanie jednak, czy demokraci mają wizję tego, jaki pakiet legislacyjny chcieliby przyjąć w przyszłym roku i w 2028.