Nagroda za przegrane negocjacje. Gazprom zapłaci niższe podatki

Koncern od przyszłego roku, z powodu embarga UE, straci ostatnich klientów w Unii Europejskiej. Według agencji Interfax, Ministerstwo Finansów zaproponowało zwiększenie miesięcznej ulgi podatkowej Gazpromu z tytułu podatku od wydobycia kopalin (MET).

Za Gazprom zapłacą inni rosyjscy producenci gazu. Od 1 listopada 2026 roku będą oni płacić 5 proc. dopłat do podatku od wydobycia kopalin (MET), aby odzyskać dodatkowe dochody z nieplanowanej indeksacji cen gazu.

Dopłata ta wzrośnie do 7 proc. od sierpnia 2027 roku i do 11 proc. od sierpnia 2028 roku. Ministerstwo Finansów proponuje podwyższenie jej do 14 proc. od 2029 roku. Według źródła Interfaxu decyzja w tej sprawie zapadnie w niedzielę 15 listopada na Komisji Budżetu i Podatków Dumy Państwowej.

Chiński rynek opóźnia decyzje

Ulgi podatkowe są pilnie potrzebne koncernowi, który od początku wojny Putina stracił ponad połowę swojego eksportu gazu. Z 200 mld metrów sześciennych rocznie w latach 2018/2019 eksport do krajów spoza WNP spadł do 69 mld metrów sześciennych w 2023 r. Był to najniższy eksport od 40 lat.

Eksport do Europy – po dziesięcioleciach, kiedy Rosjanie zarabiali najwięcej – sięgnął dna, najniższego poziomu od 1973 r. (18 mld metrów sześciennych rocznie). Liczba odbiorców skurczyła się do zaledwie dwóch krajów: Węgier i Słowacji. W przyszłym roku i one pożegnają Rosjan.

W tej sytuacji, od agresji na Ukrainę, Gazprom zwrócił się na wschód, na którym od lat panuje duża konkurencja, z czym rosyjski koncern wyraźnie sobie nie poradził. Nadzieje wiązane z Chinami i nowym gazociągiem Siła Syberii 2, który mógłby zwiększyć eksport na rynek chiński do 100 mld metrów sześciennych rocznie, spaliły na panewce. Pekin zawiesił negocjacje z Kremlem z powodu rozbieżności cenowych, poinformowały źródła w South China Morning Post.

Według tych źródeł Chińczycy chcą, aby rosyjski gaz kosztował ich tyle samo, co płacą za niego obywatele Rosji – około 50 dol. za tysiąc metrów sześciennych – lub co najmniej tyle, ile kosztuje krajowa cena dla odbiorców przemysłowych – około 120–130 dolarów. Rosja proponuje przyjąć za punkt wyjścia cenę, jaką Pekin płaci za gaz z „Siły Syberii 1”. Wynosi ona 250–260 dolarów za tysiąc metrów sześciennych i uwzględnia już zniżkę w wysokości około 40 proc. w stosunku do cen kontraktowych Gazpromu dla innych klientów za granicą (420 dolarów za tysiąc metrów sześciennych).

Pekin nie śpieszy się jednak z decyzją. Wie, że Gazprom i Kreml są pod coraz większą ścianą finansową, a dostawców gazu Chinom nie brakuje. Największym jest obecnie Turkmenistan, posiadacz czwartych co do wielkości złóż, w których eksploatację i gazociągi chińskie koncerny już zainwestowały miliony dolarów. Chiny kupują też gaz skroplony z Australii, Kataru i Malezji, a rurociągowy z Kazachstanu i Myanmaru.