Strzelał do leżącego zamachowca. Prawnicy zabrali głos - o2

7 listopada 2026 roku w Krakowie doszło do strzelaniny, w której 24-latek zaatakował ludzi na ulicach miasta. Zamachowiek zabił sześć osób i ranił 15, wcześniej mordując swoją rodzinę w Ostrowcu Świętokrzyskim. Policjanci znaleźli w jego samochodzie cztery sztuki broni i kilkaset sztuk amunicji.

Do starcia doszło przy skrzyżowaniu ulic Stradomskiej i Dietla. Po zderzeniu z innym samochodem, napastnik wysiadł i otworzył ogień, raniąc kierowcę oraz strzelając w stronę policjantów. Funkcjonariusze odpowiedzieli ogniem, po czym postrzelony zamachowiek upadł na ziemię.

Mimo leżenia na ziemi, sprawca ponownie otworzył ogień, raniąc jednego z policjantów. Jakub Kulik zdołał podejść do napastnika i oddać kolejne strzały. Sprawca zmarł później w szpitalu. Obaj funkcjonariusze trafili do krakowskich szpitali w ciężkim stanie.

Modelowe zachowanie funkcjonariuszy

Sposób unieszkodliwienia zamachowca wywołał dyskusję w internecie. Część komentujących kwestionowała zasadność oddawania strzałów do leżącego napastnika. Do krakowskiej prokuratury wpłynęło nawet zawiadomienie dotyczące możliwości przekroczenia uprawnień przez policjantów.

Przepisy o strzelaniu do leżącego

Prokurator Piotr Kosmaty zwrócił uwagę, że napastnik miał na sobie kamizelkę kuloodporną, a broń znajdowała się tuż obok niego. Funkcjonariusz nie mógł więc mieć pewności, czy udało mu się unieszkodliwić sprawcę.

Były sędzia i adwokat Piotr Krzak podkreślił, że ocena działań policjanta musi uwzględniać silny stres, obrażenia i ryzyko rychłej utraty przytomności. Przypomniał, że przepisy dopuszczają użycie broni podczas odpierania bezpośredniego zamachu.

Krzak wskazał, że decydujące jest trwanie zagrożenia, a nie sama pozycja ciała napastnika. Postępowanie dotyczące zdarzenia prowadzi prokuratura, która dysponuje całością zgromadzonych materiałów.