Sprawa połaniecka. Jedna z najgłośniejszych zbrodni w PRL
W noc Bożego Narodzenia 1976 roku w kościele św. Marcina w Połańcu odbyła się pasterka, podczas której wielu uczestników miało na myśli niekolędowanie, ale przysięgę milczenia o mrocznej zbrodni.
Neogotycka świątynia w Połańcu była wypełniona po brzegi podczas pasterki w noc z 24 na 25 grudnia 1976 roku. Mimo świątecznej atmosfery, wielu uczestników mszy nie mogło skupić się na modlitwach i kolędach.
Wśród wiernych byli mieszkańcy okolicznych wsi, którzy tradycyjnie gromadzili się na tej uroczystości. Niektórzy, po wypiciu alkoholu podczas wigilijnej kolacji, opuścili kościół, by kontynuować zabawę w zaparkowanych autokarach.
Przysięga milczenia
Ta pasterka była jednak inna niż wszystkie. Uczestnicy mszy, choć śpiewali tradycyjne kolędy jak „Lulajże Jezuniu” czy „Bóg się rodzi”, nie mogli oderwać myśli od wydarzenia, które miało miejsce wcześniej.
Niektórzy obecni w kościele wyrażali przesadną żarliwość, a inni zerkali niepewnie w bok. Ich spojrzenia i zachowanie sugerowały, że duchowo byli gdzie indziej - w drodze z Połańca do Zrębina, gdzie świadkowie przysięgli na krzyż i krew, że nigdy nie zdradzą tej mrocznej tajemnicy.
