Podwójny grób w Norwegii. Wikingowie wykorzystali kurhan z epoki brązu

Podczas prac badawczych przy grobowcu łodziowym Grønhaug w Norwegii naukowcy natrafili na starszą kamienną konstrukcję. Zdaniem archeologów pod pochówkiem z epoki wikingów znajduje się wcześniejszy kurhan, pochodzący najprawdopodobniej z epoki brązu.

Odkryta struktura posłużyła wikingom jako podstawa pod ich własny nasyp. Pod grobem Grønhaug znajduje się kamienny kopiec przykryty warstwami ziemi i darni.

Wiek obu miejsc tego podwójnego pochówku pozostaje przedmiotem dyskusji: wcześniejsze badania wskazywały ok. 780 r., a nowsze analizy sugerują ok. 864 r.

Starsza konstrukcja

Konstrukcja składa się z usypanego przez człowieka kamiennego kopca. U jego podstawy archeolodzy zauważyli duże głazy tworzące rodzaj obramowania.

Porównanie z innymi prehistorycznymi kurhanami w okolicy sugeruje, że monument mógł powstać w epoce brązu. Wikingowie wykorzystali go później jako podłoże pod grób Grønhaug.

Niewyjaśnione pytania

Odkrycie potwierdza bezpośredni związek przestrzenny obu obiektów. Nie wyjaśnia jednak, dlaczego wybrano właśnie to miejsce.

Starszy kopiec mógł być nadal widoczny w krajobrazie i zostać celowo włączony w późniejszy pochówek. Możliwe jest także bardziej praktyczne wyjaśnienie: istniejąca konstrukcja zapewniała odpowiednią platformę dla grobu wikingów.

Na tym etapie nie ma dowodów, że przypisywali oni starszemu monumentowi znaczenie przodków albo wykorzystywali go z powodów rytualnych czy politycznych.

Badania i datowanie

Badania prowadzą Marie Ødegaard i Håkon Reiersen z Museum of Archaeology przy University of Stavanger. Prace zleciła Norwegian Directorate for Cultural Heritage we współpracy z Rogaland County Municipality.

Archeolodzy nie rozebrali całego kurhanu. Wykopali niewielki rów w przybliżeniu w miejscu wcześniejszych badań z 1902 r., a następnie poszerzyli go o fragment nienaruszonych warstw.

Efekty najnowszych prac mają pomóc ustalić zarówno wiek grobu, jak i znajdującego się pod nim kamiennego kopca. Dobre zachowanie pozostałości organicznych może dostarczyć danych potrzebnych do odtworzenia rozwoju stanowiska.