We władzy Świętowita
Rekonstrukcja słowiańskich obrzędów i wierzeń stanowi duże wyzwanie dla historyków, gdyż - w przeciwieństwie do mitologii greckiej czy rzymskiej - niemal nie zachowały się na ten temat źródła pisane.
Pierwsze zintensyfikowane próby zgłębienia tajemnic słowiańszczyzny pojawiły się w XVIII i XIX wieku, kiedy całą Europę ogarnęła „gorączka romantyczna”. Polscy romantycy, dążąc do odzyskania niepodległości, poszukiwali również źródeł tożsamości. Metody ówczesnych badaczy często koloryzowały historię, prowadząc do powstania licznych spekulacji i falsyfikatów. Dopiero w XX wieku pojawiły się pierwsze poważne badania, a największe odkrycia dokonano w latach 60., przygotowując się do obchodów tysiąclecia chrztu Polski.
Wielodyscyplinarne badania
Obecnie rekonstrukcja religii słowiańskiej wymaga współpracy specjalistów z wielu dziedzin. Archeologowie dostarczają najwięcej materiałów, językoznawcy badają wspólne rdzenie w nazwach bóstw, a religioznawcy, historycy i etnografowie próbują odtworzyć spójny światopogląd. Pomimo szczątkowości informacji, niektóre źródła pisane od średniowiecznych kronikarzów przetrwały, w tym wspomnienia Thietmara z Merseburga, Adama z Bremy czy Helmolda.
Wpływy sąsiednich kultur
Słowianie nigdy nie byli wyizolowaną grupą etniczną. Polacy, jako Słowianie Zachodni, podlegali wpływom germańskim, podczas gdy Słowianie Północni mieli powiązania z Normanami, co szczególnie widoczne jest w okolicach Wolina, gdzie działa Centrum Słowian i Wikingów Jomsborg. Słowianie Południowi byli pod wpływami bizantyjskimi, a na bogów słowiańskich wpłynął panteon ludów bałtyckich, co widać na przykładzie Peruna i litewskiego Perkūnasa.
Niszczenie dziedzictwa
Chrześcijanie masowo niszczyli ślady pogańskiej przeszłości, paląc święte gaje i likwidując miejsca kultu. Mieszko I wyjątkowo zaciekle prześladował dawne wierzenia, a słowiańscy kapłani (żercy) stali się wrogami publicznymi. Poddani często przyjmowali postawę „Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek”, oficjalnie przyjmując chrześcijaństwo, ale potajemnie praktykując stare obrzędy.
Odróżnianie autentyczności
Odróżnienie autentycznych wierzeń od romantycznych rekonstrukcji wymaga skrupulatnej pracy ekspertów. Jeśli o danym bożku nie ma wzmianek sprzed XVIII wieku, staje się on „podejrzany”. Przykładem jest bóg Kolada, który okazał się wytworem romantyzmu na bazie zwyczaju kolędowania. Również zbyt bajkowe opisy mogą wynikać z idealizującego stereotypu Słowianina, który stworzył niemiecki filozof Johann Herder, ignorując historyczne fakty o wojnach i ofiarach z ludzi składanych przez Słowian.