On zaprojektował banknoty, ona brała udział w wojnie udając mężczyznę. Ich dom został zabytkiem
Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków Marcin Dawidowicz wpisał do rejestru zabytków willę przy ulicy Myśliwieckiej 10 w Warszawie.
Wpisem do rejestru zabytków potwierdzono, że nieruchomość pełni ważne świadectwo życia i twórczości zasłużonych artystów oraz pokazuje dzieje międzywojennego budownictwa spółdzielczego i powojennej odbudowy stolicy. Willa jest częścią Kolonii Profesorskiej, zespołu 18 domów własnych architektów i profesorów Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.
Historia willi
Willa przy ulicy Myśliwieckiej 10 została wybudowana około 1925 roku. Jej pierwszymi mieszkańcami byli Zygmunt Kamiński oraz Zofia Trzcińska-Kamińska. Kamiński był grafikiem, malarzem, współtwórcą i wieloletnim dziekanem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, autorem projektów banknotów, monet i godła państwowego z 1927 roku.
Zofia Trzcińska-Kamińska to rzeźbiarka, medalierka, która w czasie I wojny światowej wstąpiła do Legionów, udając mężczyznę. Znana jest z pomnika Kościuszki w Poznaniu. Po zniszczeniach wojennych dom odbudowano w 1948 roku. Obie daty, 1925 i 1948, widnieją na fasadzie.
Architektura i wartość
Projekt domu przypisuje się Rudolfowi Świerczyńskiemu i Zygmuntowi Kamińskiemu, a dekorację sgraffitową wykonała Zofia Trzcińska-Kamińska. **Najcenniejsza jest elewacja frontowa z dwubarwnym, czarno-beżowym sgraffitem: geometrycznymi opaskami okien i alegoriami Malarstwa i Rzeźby, z sygnaturą „ZK”.
Ostrołukowe blendy i wejścia nawiązują do kamienic średniowiecznych, a dekoracje do mieszczańskich kamienic Zamościa, Lwowa czy Kazimierza nad Wisłą, połączone z estetyką art déco. Mur od ulicy zdobi płaskorzeźba Matki Bożej Częstochowskiej autorstwa Trzcińskiej-Kamińskiej.
Za domem zachował się pawilon dawnej pracowni rzeźbiarskiej i ogród z drzewami owocowymi, co dodatkowo podkreśla historyczną i artystyczną wartość nieruchomości.