Koniec chińskiego snu. Młodzi zderzają się ze ścianą, a partia ukrywa miliarderów. PB ROZMOWA - pb.pl
Chiński model rozwoju gospodarczego, który stworzył fortuny i wywindował kraj na pozycję mocarstwa, dotarł do ściany. Wykształceni młodzi Chińczycy buntują się przeciwko wycieńczającej pracy, a partia próbuje ratować sytuację.
Po śmierci Mao Zedonga i reformach Deng Xiaopinga w Chinach ruszył bezprecedensowy boom, który wykreował pierwsze bogate pokolenie (fuyidai). Ówcześni przedsiębiorcy budowali majątki na taniej produkcji, twardym pragmatyzmie i sieci powiązań (guanxi). Dziś jednak mit sukcesu zbudowanego na ciężkiej pracy i dyplomie prestiżowej uczelni legł w gruzach.
Spowolnienie i nierówności
Spowolnienie gospodarcze oraz wysokie bezrobocie wśród absolwentów sprawiły, że obietnica awansu społecznego przestała działać. Sytuację zaostrzają gigantyczne nierówności — podczas gdy większość PKB powstaje w metropoliach na wschodzie kraju, prowincja wciąż zmaga się z brakami podstawowej infrastruktury.
Bunt młodych
Wyczerpuje się historyczna umowa społeczna — „żelazna miska ryżu”. Społeczeństwo zestarzało się szybciej, niż zdążyło się wzbogacić, a zjawisko tangping („leżenia płasko”) podkopuje mocarstwowe ambicje Pekinu.
Ogromną frustrację budzą też dzieci milionerów (fuerdai), słynące z ostentacyjnego szastania majątkiem i bezkarności. W obawie przed wybuchem społecznego buntu partia nakazała elitom ukrywanie bogactwa, promując skromność i sterując emocjami przez antyamerykańską czy antyjapońską retorykę.
Powiązane
