11 listopada w cieniu politycznej rywalizacji. Sukces Marszu Niepodległości
Marsz Niepodległości w Warszawie przyciągnął rekordową liczbę uczestników, według organizatorów około 700 tysięcy osób, co staje się areną politycznej rywalizacji na prawicy przed zbliżającymi się wyborami.
Organizatorzy Marszu Niepodległości w Warszawie szacują, że w tegorocznej manifestacji wzięło udział około 700 tysięcy osób, co stanowi rekord frekwencji. Ratusz podaje jednak znacznie niższe liczby, ok. 250 tysięcy uczestników, a Onet informuje o 120-160 tysiącach.
– Podanie dokładnej liczby uczestników jest niemożliwe, ale możemy ją szacować na bazie dostępnych zdjęć, a te sugerują, że rekord został pobity. Według naszych szacunków było nas dzisiaj tutaj w Warszawie ok. 700 tys. Ludzie masowo przybywali na miejsce już o godz. 9, a okolice Pałacu Kultury i Nauki były zatłoczone jeszcze przed południem. Takie sytuacje nie miały miejsca w poprzednich latach. To był prawdziwy marsz miliona serc – komentuje Marcin Osowski.
Pod względem bezpieczeństwa wszystko przebiegło bez zarzutu. Nie odnotowaliśmy żadnych poważnych incydentów.
Polityczne szachy na prawicy
Rekordowa frekwencja jest dla organizatorów i polityków prawicy ważnym sygnałem przed zbliżającymi się wyborami. W Marszu Niepodległości wzięli udział politycy PiS (w tym sam prezes Kaczyński), Rozwoju Plus, Konfederacji oraz Konfederacji Korony Polskiej.
– To napawa optymizmem i daje nadzieję, że w zbliżających się wyborach wygra prawica – podsumowuje Osowski. Organizatorzy oraz biorący udział w Marszu politycy nie ukrywają bowiem, że miał on charakter nie tylko patriotycznej, ale także antyrządowej demonstracji.
W Szczecinie Donald Tusk zaprosił publicznie prezydenta Karola Nawrockiego wraz z rodziną na przedświąteczne spotkanie w swoim domu w Sopocie. Karol Nawrocki wykorzystał z kolei nominacje generalskie dla oficerów Krajowej Administracji Skarbowej do zakomunikowania swojego niezadowolenia ze stanu finansów publicznych, obarczając winą ministra finansów Andrzeja Domańskiego.
Istnieją oficjalne kanały komunikacji, za pośrednictwem których tego rodzaju inicjatywy powinny być przekazywane. Sposób, w jaki zrobiono to tym razem, sprawia wrażenie działania obliczonego przede wszystkim na efekt medialny i polityczny, a nie na rzeczywiste podjęcie dialogu.
Tusk i Nawrocki - gra o wyborców
Poseł Marcin Ociepa ocenił propozycję premiera jako cyniczną grę w udawanie woli dialogu. – Karol Nawrocki był dziś z Polakami. Najpierw na placu Piłsudskiego, potem na Marszu Niepodległości. To właśnie tutaj, na obchodach najważniejszego święta państwowego, a potem wieczorem w Pałacu powinien się spotkać polski prezydent z polskim premierem. Cała reszta to tani, antypaństwowy PR – podsumował polityk PiS.
Prof. Rafał Chwedoruk, politolog, zwraca uwagę, że gesty Donalda Tuska to bardzo zręczna kalkulacja skrojona pod kurczącą się, ale kluczową pulę wyborców umiarkowanych. – Z drugiej strony jest to manifestacja, że premier traktuje prezydenta jako głównego i pożądanego przeciwnika – ocenia.
Według politologa, Karol Nawrocki próbuje odgrywać rolę nie tylko krytyka obecnego rządu, ale wręcz pomostu między PiS a PO. – To przecież zapoczątkowane przez PiS masowe zbrojenia, programy społeczne i transformacja energetyczna, są dziś istotną przyczyną wyzwań, z którymi musi borykać się obecna władza – ocenił.
Pułapki dla liderów prawicy
Prof. Chwedoruk wskazuje na trudną pozycję Sławomira Mentzena i Mateusza Morawieckiego w tej politycznej układance. Mentzen, symbol dystansu do Kaczyńskiego, został zmuszony do obrony sędziów Trybunału Konstytucyjnego, co jest sytuacją skrajnie niewygodną.
Mateusz Morawiecki jest z kolei w pułapce: nie jest prawicowym outsiderem w stylu Bosaka czy Mentzena, bo był premierem. Nie może też we wszystkim stać po stronie PiS, bo nie byłoby zrozumiałe zerwanie z tą partią. – Mateusz Morawiecki chciałby zagospodarować umiarkowane spektrum między prawicą a centrum, ale trafia w próżnię – podsumowuje politolog.
Powiązane
