Oto najsłodszy symbol Poznania. Niezwykła historia rogala świętomarcińskiego
Dziś, 11 listopada, Poznań sprzedaje około 250 ton rogali świętomarcińskich, co stanowi około 2,5 miliona sztuk tego słynnego wypieku.
Rogale świętomarcińskie to nie tylko słodki przysmak, ale także jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli Poznania. Każdego roku 11 listopada, w dzień św. Marcina, miasto zamienia się w pachnącą cukiernię. Te wyjątkowe słodkości przygotowywane są z ciasta półfrancuskiego i wypełnione bogatym nadzieniem z białego maku, wanilii, cukru, orzechów, rodzynek, margaryny oraz skórki pomarańczowej.
Każdy rogal nie powinien ważyć więcej niż 250 gramów. Od 2008 roku wypiek ten jest chroniony jako „Produkt o Chronionej Nazwie Pochodzenia w Unii Europejskiej”.
Legenda i dobroczynność
Według legendy kształt rogala nawiązuje do podkowy zgubionej przez konia św. Marcina. Ta tradycja powstała jednak z myślą o dzieleniu się i czynieniu dobra.
Ta tradycja powstała tak naprawdę z myślą o tym, żeby się tymi rogalami dzielić, żeby - za św. Marcinem - po prostu czynić dobro
Historia i produkcja
Pierwsze wzmianki o rogalach świętomarcińskich pojawiły się w połowie XIX wieku. W 1891 roku cukiernik Józef Melzer, zainspirowany kazaniem księdza Jana Lewickiego, upiekł pierwsze blachy rogali, które rozdawał biednym, a sprzedawał zamożnym mieszkańcom.
Powiązane
