Policjant: Chłopaki z Krakowa mieli wiele szczęścia. Nie jesteśmy szkoleni. Nie mamy sprzętu

Policjanci uczestniczący w akcji w Krakowie nie mieli odpowiedniego sprzętu i nie byli szkoleni do walki z uzbrojonym napastnikiem, co doprowadziło do ich rannia.

Podczas ataku na rynek w Krakowie funkcjonariusze mieli przewagę czasową, ale nie wykorzystali jej, by zabezpieczyć miejsce zdarzenia i wezwać antyterrorystów.

Policjant operacyjny z wieloletnim doświadczeniem ocenia, że ci strażnicy po prostu natknęli się na uciekające auto i rozpoczęli za nim pościg.

Mimo że zatrzymali się za napastnikiem i wysiedli znacznie prędzej od niego, nie strzelali do niego, ponieważ za nieuzasadnione użycie broni grożą poważne konsekwencje prawne.

Dopiero gdy zamachowiec wysiadł i zaczął do nich strzelać, policjanci odpowiedzieli ogniem, co doprowadziło do ich rannia.

Ekspert zauważa, że w Stanach Zjednoczonych na sam widok broni w rękach napastnika policjanci podziurawiliby go jak sito, ale w Polsce działa się inaczej.

Policjanci są uczuleni na to, że użycie broni jest absolutną ostatecznością, zgodnie z art. 7 Ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Szkolenia dotyczą sytuacji statycznych, np. w budynku, gdzie padają strzały lub gdzie jest przetrzymywany zakładnik, a nie dynamicznych starć z aktywnym strzelcem.

Jedyną nadzieją na poprawę sytuacji jest głośne doniesienie mediów o braku odpowiedniego wyposażenia i szkolenia policjantów.

Bohaterowie i procedury

Na szczęście jeden z policjantów był wcześniej żołnierzem 6. Brygady Powietrznodesantowej i z pewnością był szkolony w taktykach ofensywnych.

Miał też to szczęście, że gdy napastnik wychylił się za samochodem, leżał pod bardzo dobrym kątem do oddania strzału i trafił go pod kamizelkę.

Potem wstał i oddał jeszcze dwa strzały do leżącego już zamachowca, co ratowało życie jego i kolegi.

Policjant jednak zauważa, że gdyby ta sprawa nie była tak nagłośniona, to mógłby się spodziewać dochodzenia prokuratorskiego.

W Polsce policjant nie może przy każdej czynności zastanawiać się, czy nie pociągnie ona za sobą konsekwencji prawnych, ponieważ musi zawsze udowadniać swoją niewinność.

Wiele z funkcjonariuszy ma wrażenie, że nie mają takich samych praw jak zwykli cywile.

Na forach internetowych pojawiło się wielu domorosłych ekspertów, którzy wytykali policjantom, że ci nie strzelali do uciekającego auta ze swojego samochodu.

Ekspert zauważa, że wymaga to dużego doświadczenia, żeby trafić w dziesiątkę z broni krótkiej z 10 metrów ze stabilnej pozycji.

Gdyby odsunięto tarczę na 20 metrów, to miałby trudności, żeby trafić w tarczę, o dziesiątce nie wspominając.

Taka by była odległość, z której policjanci mieliby strzelać do uciekającego auta w dynamicznej sytuacji w zatłoczonym mieście.

Jest duże prawdopodobieństwo, że zamiast w auto, mogliby trafić w postronnego człowieka.

Brak kamizelek i karabinów

Policjant sprawdzał swoją kamizelkę kuloodporną przed Świętem Niepodległości i zauważył, że jest to kamizelka miękka I klasy balistycznej.

Zatrzyma pocisk z pistoletu, ale na pewno nie z karabinka, podobnie jak te, które miali koledzy z Krakowa.

Pociski karabinkowe je przebiły, dlatego ekspert alarmuje, że potrzebujemy większego zabezpieczenia balistycznego, czyli kamizelek III lub IV klasy.

Przy ochronie balistycznej przydałyby się też hełmy oraz tarcze balistyczne, które umożliwiają policjantowi schronienie się za taką tarczą, a jednocześnie prowadzenie zza niej ognia.

Ekspert zauważa, że w jego wydziale, w którym prowadzą poważne operacje w dużym mieście wojewódzkim, nie ma ani jednego karabinka.

Póki co sytuacja jest taka, że każdy patrol powinien mieć na pokładzie przynajmniej jeden karabinek, ale wielu funkcjonariuszy nie ma nawet ubezpieczenia AC.

Dziś nie ma nawet dyskusji na temat wzmacniania aut patrolowych płytami balistycznymi.