Kim była Grażyna Kuroń? Prawdziwa historia bohaterki filmu „Nasza rewolucja” - Styl Interia
Grażyna Elżbieta Borucka poznała Jaceka Kuronia w 1955 roku podczas obozu harcerskiego w Wolinie, gdzie otrzymała od niego przydomek 'Gajka'.
Spotkanie z przyszłą żoną opisał w książce „Wiara i wina. Do i od komunizmu” słowami: „Nagle zobaczyłem, że w kącie ktoś śpi na plecaku, w kucki, przykryty kocem na głowę. Podszedłem i okazało się, że to jest dziewczyna z warkoczem. [...] Mówię do niej: 'Jak masz na imię? - Grażyna'”.
Podczas tego obozu Jacek zaczął nazywać ją „Gajką” bądź „Gają”, a ten pseudonim tak trwale przywarł do dziewczyny, że nawet po 20 latach znajomi zwracali się do niej w ten sposób.
Jacek był od Grażyny starszy o 6 lat, studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, a w stolicy czekała na niego ukochana Hanka.
Razem z nią zaczęło się prawdziwe życie. Ona właśnie uczyniła je sensownym, uczyniła mnie wartym cokolwiek, uczyniła mnie tym, kim się stałem - pisał w „Wierze i winie”.
Pobrali się 3 lata później w 1959 roku, tuż po tym jak Grażyna zdała maturę. Rok później urodził się ich syn Maciej.
Od pierwszych lat po ślubie Grażyna Kuroń była bardzo zajętą kobietą. Łączyła macierzyństwo ze studiami i opieką nad domem.
Początkowo chciała studiować fizykę, ale za namową męża wybrała psychologię. Decyzja okazała się trafna, bo po ukończeniu studiów w 1964 roku dostała się na staż asystencki.
W tym czasie jej mąż coraz mocniej angażował się jednak w działalność opozycyjną, co ostatecznie uniemożliwiło jej karierę naukową.
Kryzys dla rodziny
Jacek Kuroń już od czasów studenckich chciał zmieniać świat. Początkowo był związany z ruchem komunistycznym i wierzył, że reformy należy przeprowadzać od środka.
Z czasem zaczął jednak coraz krytyczniej oceniać system i angażować się w działalność opozycyjną. Momentem przełomowym okazał się „List otwarty do Partii”, napisany wspólnie z Karolem Modzelewskim w 1964 roku.
Autorzy ostro skrytykowali w nim system polityczny i gospodarczy PRL. Publikacja odezwy skierowanej do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej okazała się przełomowa także w życiu Gajki.
W 1965 roku Jacek Kuroń i Karol Modzelewski zostali skazani, a z więzienia wyszli w 1967 roku. Zakład karny nie przytemperował ich zapału.
Przeciwnie, rozbudził chęć do działania. Z czasem pojawiały się kolejne inicjatywy. Jacek Kuroń zaangażował się w powstanie Komitetu Obrony Robotników w 1976 roku, później działał na rzecz NSZZ „Solidarność” od 1980 roku.
"Nie wiem, jak to się wszystko mieściło w młynie, który Jacek uczynił z ich domu, w kotłowaninie raz po raz przetrząsanej przez policję (...). Mieszkaniu służącemu za biuro, salę konferencyjną, hotel, centralę telefoniczną, tłoczną kawiarnię i herbaciarnię w kilka minut Gaja potrafiła przywrócić charakter domu, ciepło rodzinności, ład, kameralny nastrój. Miała absolutny talent «bycia potrzebną»"
W międzyczasie rozprowadzał ulotki, spotykał się z opozycjonistami i nieraz zapraszał ich do swojego mieszkania.
Powiązane
