Hiszpania sparaliżowana. Ruszył wielki strajk generalny
W Hiszpanii rozpoczął się 24-godzinny strajk generalny, na niespełna trzy tygodnie przed wyborami parlamentarnymi zaplanowanymi na 29 listopada.
Strajk rozpoczął się po północy z wtorku na środę i potrwa dobę. Protestujący domagają się poprawy dostępu do mieszkań, wyższych płac i lepszych usług publicznych. Największe utrudnienia przewidywane są w transporcie, edukacji i ochronie zdrowia.
Związki zawodowe protestują m.in. przeciw rosnącym czynszom i cenom mieszkań. Akcję poparł premier Pedro Sanchez, natomiast jej odwołania zażądał lider opozycji Alberto Nunez Feijoo.
Utrudnienia w kraju
Krótko po rozpoczęciu protestu setki osób przeszły ulicami centrum Madrytu, skandując hasło „Strajk generalny!” i rozwieszając plakaty z symbolem akcji - zaciśniętą pięścią trzymającą pęk kluczy.
Na środowy wieczór zaplanowano duże demonstracje w dziesiątkach hiszpańskich miast. Władze wprowadziły obowiązek zapewnienia usług minimalnych, dlatego część transportu i placówek publicznych ma nadal działać.
W przypadku kolei dużych prędkości i połączeń dalekobieżnych ma kursować ok. 70 proc. pociągów. Dla połączeń regionalnych ustalono poziom 65 proc., a dla kolei podmiejskiej 75 proc. w godzinach szczytu oraz 50 proc. poza nimi.
Wiele placótek medycznych będzie pracować w trybie przypominającym niedziele i święta. Szkoły i przedszkola mają zapewnić przede wszystkim opiekę nad dziećmi, bez pełnego zakresu zwykłych zajęć.
Różne oceny protestu
Hiszpańskie media różnie oceniają przyczyny i znaczenie protestu. „El Mundo” uznał w swoim edtorialu, że strajk 11 listopada jest bardzo niepokojącą anomalią demokratyczną.
Strajk jest prawem obywatelskim, ale sam w sobie niczego nie rozwiąże. (…) Ostatecznie jednak, i w najlepszym wypadku, poświęcenie, jakiego wymaga od wszystkich strajk generalny, powinno posłużyć temu, by cały system polityczny, niezależnie od tego, kto wygra wybory parlamentarne 29 listopada, uświadomił sobie pilną potrzebę wypracowania wielkiego paktu państwowego w sprawie mieszkalnictwa
Początek protestów
Decyzja o przeprowadzeniu strajku zapadła po fali protestów związanych z eksmisją 87-letniej Maricarmen Abascal z mieszkania w Madrycie. Kobieta zajmowała lokal przez 70 lat. Jej sprawa stała się impulsem do demonstracji organizowanych przez związki lokatorskie.
Poparły je dwie największe centrale związkowe w Hiszpanii: CCOO i UGT, które zrzeszają łącznie ponad 2 mln pracowników. Do protestu przyłączyły się także niemal wszystkie branżowe związki zawodowe.
Powiązane
