Rosja traci ważnego klienta. Turcja nie chce przepłacać za gaz Putina
Rosja traci pozycję głównego dostawcy gazu na rynek turecki, ponieważ Ankara uważa, że ceny rosyjskiego gazu są zbyt wysokie w porównaniu do konkurencji.
W 2006 r. Rosja odpowiadała za około 64 proc. tureckiego rynku gazu, ale w 2025 r. jej udział spadł do 37 proc. Wysokie ceny zmuszają Ankarę do szukania tańszych opcji, takich jak gaz z Azerbejdżana i LNG ze Stanów Zjednoczonych.
Turcja ma z Rosją dwa połączenia rurociągowe – Błękitny Potok i Turecki Potok – ale płaci więcej niż odległe Chiny. Minister Energii i Zasobów Naturalnych Alparslan Bayraktar stwierdził, że decyzja o zmniejszeniu importu zależy od ceny, a nie polityki.
Powód, dla którego kupujemy mniej gazu z Rosji, a więcej ze Stanów Zjednoczonych, jest bardzo prosty: nie chodzi o politykę, ale o cenę. Rosja oferuje zbyt drogi gaz.
Ankara ostrzegła Moskwę, że import turecki będzie maleć, jeżeli ceny nie pójdą w dół. W tym roku udział Azerbejdżana w rynku wzrósł do 22 proc., a amerykański LNG zyskuje na znaczeniu.
Strategia energetyczna Turcji
W ramach nowej strategii „Energia Narodowa 2040” Turcja planuje utrzymać roczne zapotrzebowanie na gaz na poziomie 57 mld metrów sześciennych. Bez wdrożenia tej strategii zużycie mogłoby wzrosnąć do 77 mld metrów sześciennych do 2040 r., co zwiększyłoby zależność od importu.
Ankara coraz mocniej stawia na własne wydobycie. W tym roku Turcja ogłosiła projekt budowy głównie podmorskiego gazociągu o długości 101 km do separatystycznej Tureckiej Republiki Cypru Północnego. Rurociąg ma dostarczać gaz tamtejszej społeczności oraz połączyć się z kontynentalną Europą.
Turecka państwowa firma TPAO podpisała umowy na eksplorację węglowodorów w Libii, Pakistanie, Somali i Iraku. Turcja ma również umowę o eksploracji morskich złóż z Somalią i planuje rozwój własnego hubu gazowego, który mógłby stać się alternatywną drogą dostaw gazu dla Europy.
Kluczowe cele klimatyczne
Przed rozpoczęciem w Antalyi konferencji klimatycznej ONZ COP31 Turcja ogłosiła, że chce, aby rządy podpisały zobowiązanie do elektryfikacji 35 proc. światowej gospodarki do 2035 r., w porównaniu z około jedną piątą dzisiaj.
Cel ten ma pomóc w zmniejszeniu emisji gazów cieplarnianych poprzez przyspieszenie globalnego odchodzenia od urządzeń emitujących gazy cieplarniane, zasilanych paliwami kopalnymi. Obrońcy klimatu jednak skrytykowali zobowiązanie, ponieważ nie wymaga ono, aby dodatkowa energia elektryczna pochodziła ze źródeł niskoemisyjnych.
Jeśli sieć nie jest czysta, elektryfikacja nie eliminuje emisji: przenosi je z rury wydechowej do komina elektrowni.
Według danych rządowych około jednej trzeciej prądu w Turcji pochodzi z węgla. Turcja planuje zwiększyć swoją produkcyjną zdolność do 550 000 do 600 000 baryłek ekwiwalentu ropy naftowej dziennie do 2028 r.
Powiązane
