
Co się wydarzyło 11 listopada 1918 roku? Długa droga do własnego państwa
11 listopada 1918 roku Polska odzyskała niepodległość po 123 latach zaborów, choć proces odbudowy państwa trwał jeszcze wiele lat.
Po trzecim rozbiorze w 1795 roku Polska utraciła niepodległy byt państwowy. Przez kolejne pokolenia Polacy walczyli o jego przywrócenie, organizowali powstania, pielęgnowali język i kulturę. Szansę na odbudowę państwa przyniosła jednak dopiero I wojna światowa.
Zaborcy znaleźli się po przeciwnych stronach frontu: Niemcy i Austro-Węgry walczyli z Rosją. Pod koniec wojny wszystkie trzy mocarstwa były osłabione. Rosję ogarnęły rewolucje i wojna domowa, Austro-Węgry się rozpadały, a Niemcy zmierzały do klęski.
Droga do niepodległości
Polacy wykorzystali sytuację, działając zarówno na polu wojskowym, jak i dyplomatycznym. Józef Piłsudski budował polskie formacje zbrojne, a Roman Dmowski i Ignacy Jan Paderewski zabiegali o poparcie zachodnich państw. W styczniu 1918 roku prezydent USA Woodrow Wilson wskazał utworzenie niepodległej Polski z dostępem do morza jako jeden z warunków przyszłego pokoju.
Odzyskiwanie niepodległości rozpoczęło się jeszcze przed powrotem Piłsudskiego do Warszawy. W różnych częściach kraju powstawały polskie ośrodki władzy, które przejmowały obowiązki od administracji zaborców i okupantów.
Kluczowe wydarzenia
Najważniejsze wydarzenia poprzedzające 11 listopada to: 7 października - Rada Regencyjna ogłosiła niepodległość Polski; 19 października - powstała Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego; 28 października - w Krakowie utworzono Polską Komisję Likwidacyjną; noc z 6 na 7 listopada - w Lublinie powstał Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej z Ignacym Daszyńskim na czele.
Józef Piłsudski przyjechał do Warszawy rano 10 listopada 1918 roku, dzień przed datą, którą dziś obchodzimy jako Święto Niepodległości. Wcześniej był więziony przez Niemców w Magdeburgu. Trafił tam po kryzysie przysięgowym z 1917 roku, gdy poparł odmowę złożenia przez legionistów przysięgi wymaganej przez państwa centralne.
11 listopada 1918
Rada Regencyjna przekazała Piłsudskiemu władzę wojskową i naczelne dowództwo nad podległymi jej wojskami polskimi. Równocześnie na ulicach Warszawy trwało rozbrajanie niemieckich żołnierzy. Uczestniczyli w nich członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej, żołnierze, studenci i młodzież.
Tego dnia we Francji podpisano rozejm w lesie Compiègne, który wszedł w życie 11 listopada o godzinie 11 i zakończył walki na froncie zachodnim. To wydarzenie uznaje się za symboliczny koniec I wojny światowej.
Dalsze losy
Budowa wspólnych władz dopiero nabierała tempa. Po przejęciu władzy cywilnej Piłsudski kontynuował starania o utworzenie rządu. Ostatecznie 18 listopada powstał gabinet Jędrzeja Moraczewskiego, a 22 listopada dekret określił zasady sprawowania najwyższej władzy przez Piłsudskiego jako Tymczasowego Naczelnika Państwa.
Granice państwa kształtowały się jeszcze przez kilka lat. Decydowały o nich walki, powstania, plebiscyty i ustalenia dyplomatyczne. Proces ustalania i międzynarodowego uznawania granic trwał do 1923 roku.
11 listopada ustanowiono świętem państwowym dopiero w 1937 roku. W 1945 roku władze komunistyczne zniosły to święto, wprowadzając własne święto państwowe 22 lipca. Narodowe Święto Niepodległości przywrócono w 1989 roku.