Monika Waluś: Mieszane uczucia w Krakowie. Marsz Tuska i Nawrockiego?
W poniedziałek wieczór tysiące Krakowian i turystów zebrało się na rynku miasta, aby oddać hołd ofiarom sobotniego zamachu. Uczestnicy marszu milczenia na czele z Karolem Nawrockim i Donaldem Tuskami zwrócili na siebie uwagę, a po ich odejściu część zgromadzonych pytała, czy wydarzenie w ogóle się odbyło.
Kraków prawdopodobnie potrzebował takiego wydarzenia jak marsz milczenia bardziej niż kiedykolwiek, bo i sobotni zamach to wydarzenie, którego nie pamięta nie tylko miasto, ale cała Polska.
Część uczestników przyszła na krakowski Rynek, by pobyć razem z osobami, które jak one przeżywają sobotnią tragedię. Niektórzy po to, by zapalić znicz.
Niestety atmosferę tej zadumy i wspomnień o ofiarach zmąciła wizyta premiera i prezydenta. Ich przyjazd wiązał się ze zwiększeniem środków ostrożności.
Na czele marszu jechały nieoznakowane policyjne wozy wypełnione funkcjonariuszami do zadań specjalnych. W otoczeniu prezydenta i premiera krążyli także funkcjonariusze SOP, a do tego policjanci — w mundurach i w cywilu.
Wszystkiemu z góry przyglądał się dron.
Uczestnicząc w marszu, można było odnieść wrażenie, że to marsz Tuska i Nawrockiego, a nie marsz poświęcony pamięci ofiar.
Zdezorientowani uczestnicy
To na nich w dużej mierze skupiała się uwaga uczestników wydarzenia. Sporo osób nie było w stanie włączyć się do pochodu z powodu zbyt małej przestrzeni, którą zabrali politycy i ich ochrona.
Politycy nagle jakby zniknęli, by po chwili objawić się pod wieżą ratuszową. Część uczestników marszu kroczyła dalej w kierunku ul. Grodzkiej, gdzie także — by zabijać — pojechał w sobotzie zamachowiec.
Niektórzy próbowali ustalić, gdzie podziali się prezydent i premier, a następnie „odprowadzić” ich poza Rynek do limuzyn SOP-u.
Gdy odjechali, część zgromadzonych ze zdziwieniem pytała, czy marsz w ogóle się odbył, bo nie udało im się ruszyć z miejsca.
Z pewnością ulotni się szybciej niż ból po stracie ofiar zamachu. To dla nich był ten marsz.
Powiązane
