
Rezerwy złota NBP 700 ton. Jaką rolę pełni złoto w portfelu? - StockWatch.pl
Narodowy Bank Polski zakończył wrzesień z rekordowymi rezerwami kruszcu, stając się największym nabywcą złota na świecie w 2026 roku.
Polska zakończyła 2026 rok jako lider wśród banków centralnych pod względem zakupów złota. Na koniec września NBP posiadał 21,63 mln uncji kruszcu, co odpowiadało ok. 672,9 tony i stanowiło 30,7 proc. wszystkich rezerw walutowych Polski. Wartość tych zasobów wyniosła ok. 348,6 mld zł.
Zestawienie World Gold Council (WGC) umieściło Polskę na dziesiątym miejscu na świecie pod względem wielkości rezerw. Wyprzedziły ją m.in. Stany Zjednoczone, Niemcy i Chiny, a polskie zasoby są już większe od rezerw Niderlandów i Europejskiego Banku Centralnego.
Największy nabywca w historii
NBP zaczął aktywnie budować rezerwy złota w 2018 roku, gdy posiadał ok. 100 ton kruszcu. W 2026 roku zarząd banku postanowił zwiększyć te zasoby do 700 ton. W ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy roku przybyło blisko 123 ton, co oznaczało, że NBP kupił więcej w tym okresie niż w całym 2025 roku.
Warto zauważyć, że tempo zakupów zależało od warunków rynkowych. W październiku, gdy cena złota spadła o ponad 6 proc., bank wyraźnie przyspieszył zakupy. Skala i tempo tych transakcji zależą od popytu i podaży na rynku.
Globalny trend kupna
Polska nie jest wyjątkiem w tym trendzie. Według danych WGC banki centralne kupiły netto 289 ton złota w drugim kwartale 2026 roku, co było pięciokrotnie więcej niż w pierwszym kwartale. Wstępne dane za wrzesień wskazują, że w tym miesiącu globalne zakupy wyniosły ok. 63 ton.
Drugim największym nabywcą w 2026 roku jest Ludowy Bank Chin, który dokupuje złoto od 23 miesięcy z rzędu. Chińskie rezerwy, liczące ok. 2410 ton, są jednak trzy razy większe od polskich. Złoto stanowi w Chinach tylko 8,5 proc. rezerw, podczas gdy w Polsce już jedną trzecią.
„Badanie pokazuje również, że strategiczne argumenty za złotem pozostają mocno ugruntowane: dywersyfikacja rezerw, ochrona przed niepewnością geopolityczną i na rynkach finansowych oraz rola złota jako długoterminowego magazynu wartości wciąż zajmują ważne miejsce w myśleniu banków centralnych”
Powody zakupów
Głównym powodem dla banków centralnych jest dywersyfikacja rezerw. Złoto nie jest zobowiązaniem, więc nie niesie ryzyka, że emitent nie spłaci długu. NBP podkreśla jednak, że kruszec nie ma zastąpić rezerw w euro czy dolarach, a jedynie zwiększyć zróżnicowanie struktury aktywów.
Tomasz Małkowski, główny dealer ds. walut i złota w NBP, zaznaczył, że banki centralne działają w innym horyzoncie niż typowi inwestorzy. Ich celem jest zachowanie siły i wiarygodności rezerw państwa w długim terminie, dlatego nie oceniają złota przez pryzmat krótkoterminowych wahań cen.
Inwestycje indywidualne
Te same cechy przyciągają też inwestorów indywidualnych. Złoto od dawna uchodzi za bezpieczną przystań dla kapitału i rodzaj polisy dla portfela. W przeciwieństwie do walut, których podaż banki centralne mogą w teorii dowolnie zwiększać, ilości złota nie da się dodrukować.
Złoto zwykle dobrze opiera się inflacji i pomaga zachować realną siłę nabywczą oszczędności. Historycznie było słabo powiązane z rynkiem akcji, a w okresach kryzysów często zyskiwało, gdy akcje traciły. Kluczowy jest jednak horyzont inwestycyjny: zalety widać zwykle dopiero po kilku latach.
Inwestorzy mogą korzystać z instrumentów giełdowych, takich jak ETC (Exchange Traded Commodity), które umożliwiają ekspozycję na towary i indeksy towarowe. Na warszawskiej giełdzie jest notowany taki instrument, który pozwala na uzyskanie ekspozycji na rzeczywisty towar.