Bogdan Święczkowski: Zostałem wybrany na polityczny cel. Nie ulegnę szantażowi
Prokuratura Generalna skierowała do Trybunału Konstytucyjnego sześć wniosków dotyczących immunitetu prezesa Bogdana Święczkowskiego, co ma zezwolić na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej i ewentualne zatrzymanie.
Prokuratura Generalna skierowała do Trybunału Konstytucyjnego sześć wniosków dotyczących immunitetu prezesa Bogdana Święczkowskiego. Celem jest uzyskanie zgody na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej oraz na ewentualne zatrzymanie.
W pięciu sprawach prokuratura chce uzyskać zgodę na pociągnięcie Święczkowskiego do odpowiedzialności. Szósty wniosek ma szerszy zakres i dotyczy zarzutów związanych z niedopuszczaniem do orzekania sędziów wybranych przez obecny Sejm.
Prezes TK zaprzecza zarzutom, wskazując na działania prawne i brak możliwości wykonywania obowiązków. Uważa, że został wybrany na polityczny cel przed zbliżającymi się wyborami.
„To już chyba przejaw obsesji ministra Żurka na moim punkcie. Papier wszystko przyjmie, więc wniosków może być nawet więcej. Poziom ich absurdu świadczy o tym, że zostałem wybrany na polityczny cel przed zbliżającymi się wyborami.”
Zarzuty wobec prezesa TK
Prokuratura zamierza postawić Święczkowskiemu zarzuty związane z inwigilacją Romana Giertycha przy użyciu systemu Pegasus. Śledczy twierdzą, że prezes miał zlecać nielegalne kopiowanie materiałów zgromadzonych w trakcie tej operacji.
Według prokuratury pozyskiwane informacje wykraczały poza zakres dopuszczalny prawem i obejmowały życie prywatne, działalność zawodową oraz aktywność polityczną Giertycha. Prokuratura podejrzewa również, że materiały te przekazano Zbigniewowi Ziobrze.
Kolejne zarzuty dotyczą manipulowania składami orzekającymi oraz niedopuszczania do wykonywania obowiązków pięciorga sędziów wybranych przez obecny Sejm: Anny Korwin-Piotrowskiej, Marcina Dziurdy, Krystiana Markiewicza, Macieja Taborowskiego i Macieja Berka.
Zdaniem prokuratury działania prezesa TK miały uniemożliwiać im wykonywanie obowiązków służbowych i stanowić uporczywe naruszanie ich praw pracowniczych. Odrębny wniosek dotyczy wydarzeń z połowy października, kiedy to Święczkowski miał naruszyć nietykalność cielesną Macieja Berka.
Konflikt wewnątrz TK
30 października Anna Korwin-Piotrowska, występując jako najstarsza stażem sędzia Trybunału, zarządziła wobec prezesa Święczkowskiego i wiceprezesa Bartłomieja Sochańskiego „natychmiastową przerwę” w wykonywaniu czynności sędziego TK.
Korwin-Piotrowska ogłosiła przejęcie kierowania instytucją, powołując się na przepisy ustaw o statusie sędziów TK oraz o ustroju sądów powszechnych. Święczkowski nie uznaje tej decyzji i stoi na stanowisku, że nadal pełni funkcję prezesa TK.
Po tym, jak nie został wpuszczony do budynku Trybunału, zapowiedział, że będzie codziennie przychodził do siedziby instytucji i domagał się umożliczenia mu wstępu. Wydał również własne zarządzenie, w którym zakwestionował moc prawną decyzji Korwin-Piotrowskiej.
„Immunitetem zajmuje się zawsze Zgromadzenie Ogólne Sędziów TK, które tylko ja jako prezes mogę zwołać. Spotkanie ośmiu osób, z których pięcioro nie jest sędziami Trybunału Konstytucyjnego, można potraktować jako towarzyskie. Nie jest to gremium zdolne do podejmowania jakichkolwiek prawomocnych decyzji.”
Działania prawne i reakcje
Sędziowie weszli do budynku Trybunału w asyście policji. Święczkowski uważa, że przejęcie gmachu przez Korwin-Piotrowską nie oznacza przejęcia Trybunału. Stanowią go powołani zgodnie z prawem i urzędujący sędziowie, którzy złożyli ślubowanie Prezydentowi RP.
Prezes TK wskazuje, że do podjęcia jakichkolwiek uchwał potrzeba co najmniej 10 prawowitych sędziów i obecności prezesa TK, który podpisuje te uchwały. Uważa, że działania pani Korwin-Piotrowskiej są sprzeczne z prawem i nie mają żadnego znaczenia.
W pierwszej instancji sprawę mają rozpatrywać Magdalena Bentkowska, Maciej Taborowski i Krystian Markiewicz. W wyniku losowania rzecznikiem dyscyplinarnym został natomiast Stanisław Piotrowicz, były poseł PiS.
Święczkowski zaprzecza zarzutom dotyczącym jego działalności w Prokuraturze Krajowej, wskazując, że stosowanie kontroli operacyjnej odbywało się na podstawie i w granicach prawa. Każde działanie wymagało szczegółowo umotywowanego wniosku i decyzji niezawisłego sądu.
Powiązane
