Największa zagadka Atlantyku. Prawda o latarnikach z Flannan

Latarnia była uporządkowana, lampa gotowa do pracy, ale trzej mężczyźni zniknęli. Ich ciał nigdy nie odnaleziono, stając się przedmiotem jednej z największych morskich zagadek.

Służbę pełnili James Ducat, Thomas Marshall i Donald MacArthur. Od najbliższej zamieszkanej wyspy dzieliło ich około 32 kilometry oceanu. W połowie grudnia latarnia przestała świecić, a statek z zaopatrzeniem dotarł ze sześciodniowym opóźnieniem z powodu sztormów.

Zagadkowa scena

Joseph Moore, nowy latarnik wysłany na ląd, zastał pościelone łóżka i uporządkowane pomieszczenia. Ogień wygasł, zegary zatrzymały się. Lampa była wyczyszczona, a zapas parafiny uzupełniony. Brakowało jednak wodoodpornych płaszczy Ducata i Marshalla, ale płaszcz MacArthura pozostał w budynku.

Początkowe doniesienia o niedokończonym posiłku i przewróconym krzesłu okazały się literackim dodatkiem, a nie faktem. Raporty wskazywały na umyte naczynia i uporządkowaną kuchnię.

Ślady po sztormie

Przy zachodniej platformie przeładunkowej znaleziono zniszczenia: zniknęła skrzynia na liny, poręcze były połamane, a ciężki kamienny blok przesunięty. Zniszczenia świadczyły o ogromnej sile fal.

Nadinspektor Robert Muirhead, który znał zaginionych, uznał, że Ducat i Marshall zeszli zabezpieczyć sprzęt, a MacArthur, widząc zagrożenie, ruszył im na pomoc bez płaszcza. Wtedy również jego dosięgła fala.

Legenda i fakty

Z czasem historia obudowana została przerażającymi opowieściami. Krążyły rzekome zapiski z dziennika latarni o potężnej burzy i płaczącym MacArthurze. Jak wyjaśnia Bartosz Migas, nie ma dowodów na autentyczność tych wpisów.

Najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem pozostaje tragiczna śmierć trzech mężczyzn podczas wykonywania obowiązków lub próby ratowania kolegów. Brak świadków i ciał zostawił miejsce na domysły, które wypełniono potworami, duchami i szpiegami.