Decyzja TUSE ws. Nord Stream 2. Cios dla Gazpromu, przegrywa z UE
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ostatecznie oddalił skargę spółki Nord Stream 2 AG w sprawie unijnej dyrektywy dotyczącej przesyłu gazu.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ostatecznie oddalił skargę spółki Nord Stream 2 AG w sprawie unijnej dyrektywy dotyczącej przesyłu gazu. Decyzja oznacza, że gazociągi z państw trzecich zostaną wyłączone spod unijnego prawa, co rozszerza zasady rynku wewnętrznego na te instalacje.
Trybunał uznał, że zastosowanie unijnych przepisów do gazociągów z państw trzecich pozwala uniknąć zakłóceń konkurencji oraz luk prawnych. Chodzi o zmianę w unijnej dyrektywie z 2019 roku, która rozszerzała zasady rynku wewnętrznego gazu ziemnego na gazociągi z państw trzecich.
Przepisy zaskarżone
Przepisy te zaskarżyła Nord Stream 2 AG, szwajcarska spółka zależna rosyjskiego koncernu Gazprom, odpowiedzialna za budowę i eksploatację gazociągu Nord Stream 2. Argumentowała, że nie powinna podlegać nowym przepisom, bo budowa gazociągu rozpoczęła się jeszcze przed wejściem nowych przepisów w życie.
W maju 2020 roku Sąd UE odrzucił skargę, jednak rosyjska spółka odwołała się od tej decyzji do TSUE. W lipcu 2022 roku Trybunał orzekł, że skarga jest częściowo dopuszczalna, uchylił postanowienie Sądu UE i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania.
Ostateczna decyzja
W listopadzie 2024 roku niższa instancja Sądu UE oddaliła skargę Nord Streamu. Doszedł bowiem do wniosku, że stosowanie prawa UE do odcinka gazociągu Nord Stream 2 znajdującego się na terytorium lub w morzu terytorialnym państwa członkowskiego zapobiega zakłóceniom konkurencji i negatywnym skutkom dla bezpieczeństwa dostaw.
Wręcz przeciwnie, od wielu lat liczne okoliczności wskazywały, że owe zasady będą miały zastosowanie do gazociągów z państw trzecich w ogólności i do gazociągu Nord Stream 2 w szczególności.
Trybunał przyznał też rację Sądowi UE, że zastosowanie wspólnych zasad rynku gazu do gazociągów z państw trzecich przebiegających przez wody terytorialne państwa członkowskiego pozwala uniknąć luki prawnej i uczynić ramy prawne bardziej spójnymi.
Powiązane
