Telefon od zaniepokojonej matki, właściwa reakcja dzielnicowych i pomoc, która przyszła na czas

Dzielnicy policjantki z powiatu ząbkowickiego odebrały telefon od zaniepokojonej matki, która poinformowała, że jej syn znajduje się w bardzo trudnym stanie emocjonalnym i nie widzi sensu dalszego życia. Kobieta postanowiła szukać pomocy i skontaktowała się zarówno ze swoją dzielnicową, jak i z numerem alarmowym 112.

Policjantki niezwłocznie podjęły działania i ustaliły, gdzie młody mężczyzna mógł być ostatnio widziany, rozpoczynając sprawdzanie wskazanych miejsc. W tej sytuacji ogromne znaczenie miała dobra znajomość podległego rejonu, umiejętność rozpoznania sytuacji i zadawania właściwych pytań przez funkcjonariuszki.

Policjantki skierowały poszukiwania we właściwym kierunku i krótko po zgłoszeniu odnalazły młodego mężczyznę w lesie w momencie, gdy jego bezpieczeństwo było poważnie zagrożone. Funkcjonariuszki zaopiekowały się nim, zadbały o jego bezpieczeństwo i wezwały zespół ratownictwa medycznego, aby udzielić mu niezbędnej pomocy.

Kluczowa rola czujności i doświadczenia

Tym razem historia zakończyła się szczęśliwie, jednak nie byłoby to możliwe bez szybkiej reakcji matki, która nie zlekceważyła niepokojących sygnałów i zdecydowała się poprosić o pomoc. Ważną rolę odegrały również zaangażowanie, doświadczenie i znajomość terenu przez dzielnicowe.

Kryzys psychiczny może przybierać różne formy, od narastającego poczucia bezradności i lęku po wycofanie z życia lub izolowanie się od bliskich. Innym razem osoba w kryzysie wprost mówi, że nie chce żyć, nie widzi dla siebie przyszłości albo zamierza zrobić sobie krzywdę.

Takich sygnałów nigdy nie należy bagatelizować. Nie zakładajmy, że ktoś przesadza, szuka uwagi albo mówi coś pod wpływem emocji. Nawet jeśli nie mamy pewności, jak poważna jest sytuacja, warto potraktować ją odpowiedzialnie.

Co zrobić, gdy zauważymy sygnały ostrzegawcze?

Policja zaleca, aby nie pozostawiać osoby w potrzebie samej, szczególnie gdy istnieje podejrzenie bezpośredniego zagrożenia jej życia lub zdrowia. Warto porozmawiać spokojnie, z życzliwością i bez oceniania, słuchając drugiej osoby i okazując zainteresowanie.

Jeżeli niepokojące sygnały dotyczą dziecka lub nastolatka, należy poinformować rodzica, opiekuna, nauczyciela, pedagoga albo psychologa szkolnego. Zachęcajmy do skorzystania z pomocy specjalisty, ponieważ nie musimy sami znać odpowiedzi na wszystkie pytania ani rozwiązywać czyichś problemów.

Jeżeli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, niezwłocznie zadzwońmy pod numer alarmowy 112.