Nowe plany obronne NATO zakładają uderzenia w głąb Rosji

Nowe plany obronne NATO zakładają ataki precyzyjne na terytorium Rosji, w tym na zakłady przemysłowe i bazy wojskowe. Podejście to, rozwijane pod kierunkiem amerykańskiego generała Alexusa Grynkewicha, odzwierciedla wnioski z wojny w Ukrainie, gdzie kluczowe jest zakłócanie funkcjonowania całego systemu militarnego przeciwnika.

Zmiana strategii

Przez dekady europejskie planowanie obronne koncentrowało się na powstrzymaniu wojsk przeciwnika po przekroczeniu granic NATO. Obecnie strategia uległa zmianie - sojusz uznaje, że takie podejście jest niewystarczające.

Cele i zasięg

Potencjalne ataki miałyby dotyczyć celów odległych o 150 km do kilku tysięcy km za linią frontu. Na celowniku znajdują się nie tylko lotniska i bazy wojskowe, ale także zakłady przemysłowe, kluczowa infrastruktura oraz zasoby surowców wspierające rosyjski wysiłek wojenny.

Grynkewich nazwał to podejście „teorią zwycięstwa” - siły NATO najpierw powstrzymałyby początkową falę ataku, a następnie podkopałyby zdolność przeciwnika do prowadzenia dalszych działań.

Rozwój uzbrojenia

Kluczowym elementem strategii są precyzyjne systemy uzbrojenia, takie jak pociski manewrujące Tomahawk, rakiety balistyczne ATACMS, a także broń wciąż rozwijana. Kraje europejskie zwiększają zapasy pocisków Storm Shadow, SCALP i Taurus.

Fabian Hoffmann poinformował, że 20 europejskich producentów prowadzi co najmniej 48 projektów rozwoju tanich pocisków manewrujących.

Polityczna zgoda

Analitycy ostrzegają, że samo planowanie wojskowe nie gwarantuje politycznej zgody na realizację tych uderzeń. Nico Lange wskazuje na istnienie luki między planami wojskowymi a politycznym postrzeganiem obrony.

Otwarte pozostaje pytanie, czy europejscy przywódcy zgodzą się na operacje, które ich planiści wojskowi uznają za niezbędne, by powstrzymać i odeprzeć atak.