
Atak na ORLEN może być atakiem na państwo. Koncern ujawnia skalę cyberzagrożeń
Koncern ORLEN identyfikuje kwartalnie około 370 mln zdarzeń w swoich systemach, a cyberatak na jego infrastrukturę może zagrozić bezpieczeństwu państwa.
Grupa ORLEN skupia około 330 spółek, a jej działalność obejmuje kilka kontynentów. Powstaje w ten sposób rozbudowany ekosystem, którego bezpieczeństwo wymaga stałego monitorowania. Od sprawności infrastruktury koncernu zależą procesy istotne dla funkcjonowania gospodarki i bezpieczeństwa państwa.
370 mln zdarzeń kwartalnie identyfikowanych w systemach ORLENU to nie tylko skuteczne ataki, ale wszystkie zdarzenia wymagające analizy. Zagrożenia obejmują phishing, wyłudzanie danych oraz skoordynowane ataki hybrydowe.
Cyberodporność strategiczna
Jak podkreśla Robert Oleński, cyberodporność to pojęcie szersze niż samo cyberbezpieczeństwo. Obejmuje bezpieczeństwo fizyczne, ochronę systemów IT i OT oraz zdolność do utrzymania kluczowych procesów.
Jeżeli weźmiemy pod uwagę tę skalę działalności ORLEN, to zakładamy, że taki incydent nadejdzie
Koncern musi nie tylko zapobiegać atakom, ale też ograniczać ich skutki i zapewniać ciągłość działania. Szczególnie ważna jest infrastruktura wspierająca dostawy paliw i energii.
Współpraca spółek
7 października 2026 r. ORLEN, PGE, Enea, Tauron i KGHM podpisały porozumienie w Ministerstwie Aktywów Państwowych. Celem jest rozwijanie współpracy i wymiana informacji o zagrożeniach dla infrastruktury krytycznej.
Wspólna analiza informacji może pomóc wcześniej wykrywać skoordynowane kampanie atakujące wiele organizacji jednocześnie. Zagrożenia coraz częściej mają charakter wielowymiarowy, łącząc cyberataki z dezinformacją i działaniami fizycznymi.
Bezpieczeństwo dostawców
Kluczowe znaczenie ma bezpieczeństwo dostawców technologii dla ORLENU. Koncern analizuje nie tylko przed podpisaniem umowy, ale także przez cały okres jej wykorzystania.
Istotne są zmiany właścicielskie dostawcy, rozwój produktu oraz pojawianie się nowych zagrożeń. Dla mniejszych firm ryzykiem może być brak możliwości zapewnienia długoterminowego utrzymania produktu.