Grażyna Kulczyk: Polska była jak czysta kartka. Nikt z nas nie miał instrukcji obsługi
Grazyna Kulczyk wydała książkę „Budując”, w której opowiada o polskiej transformacji lat 80. i 90. oraz o swoim życiu i małżeństwie z Janem Kulczykiem.
Grazyna Kulczyk w swojej nowej książce „Budując” opowiada o kluczowym dla Polski okresie transformacji lat 80. i 90. Autobiografia to nie tylko wspomnienia, ale także osobista refleksja nad życiem, sukcesami i porażkami jednej z najważniejszych postaci polskiego biznesu. Kulczyk podkreśla, że okres przełomu jest wciąż niedoceniany, a powinien być przedmiotem narodowej dumy.
W rozmowie autorka zaznacza, że Polska tamtych lat była jak czysta kartka, na której można było próbować swoich sił w każdej dziedzinie. „Nikt z nas nie dostał matrycy, którą można było przyłożyć, żeby wiedzieć, jak działać w nowej rzeczywistości” - wspomina. Podkreśla, że mimo braku instrukcji obsługi, pokolenie to miało odwagę i determinację, by budować nową Polskę.
Rola w małżeństwie
Kulczyk stanowczo odrzuca postrzeganie jej jako przypisu do biografii męża. „To była prawdziwa, żywa współpraca dwóch osobowości” - pisze. „To ja porządkowałam jego wizje i pilnowałam, żeby się nie rozsypały na kawałki. Nie byłam cieniem. Byłam siłą, która pozwoliła mu stać się tym, kim był”.
Nie znoszę, gdy traktuje się mnie jako przypis do jego biografii. To jest nie tylko niesprawiedliwe, to po prostu nieprawda.
Transformacja gospodarcza
Autorka podkreśla, że przyspieszenie rozwojowe Polski wzięło się z ogromnej pracy wykonanej w okresie transformacji. „Pracy chwilami wręcz heroicznej” - dodaje. Zauważa, że dzisiejsza dostatnia ojczyzna nie byłaby możliwa bez poświęceń tamtego pokolenia.
Kulczyk wspomina, że w tamtym czasie nikt nie obiecywał sukcesu, mimo to wierzyliśmy w niego. „Tworzyliśmy struktury, powstawały miejsca pracy, zapełnialiśmy towarami puste półki w sklepach” - opowiada. Podkreśla, że kluczowe były odwaga, determinacja i gotowość do poświęceń.
Kobieta w biznesie
Kulczyk wspomina, że nigdy nie miała problemów wynikających z tego, że jest kobietą. Brałam na siebie kilka ról – matki, żony, organizatorki życia domowego i rodzinnego, a także osoby aktywnej zawodowo - mówi. Odrzucała myślenie, że kobieta nie potrafi, podkreślając, że nie akceptowała takiego podejścia.
Autorka wspomina także o perfekcjonizmie, który uważa za swoją cechę. „Perfekcjonizm pozwala mi pogodzić ze sobą wiele rzeczy, a także przyspiesza różne procesy w moim życiu” - wyjaśnia. Z drugiej strony przyznaje, że ta cecha nie jest najłatwiejsza dla jej otoczenia.
Powiązane
