Pentagon ucisza państwa bałtyckie. "Siedźcie cicho i nie drażnijcie Rosji"

Amerykańscy urzędnicy Pentagonu w poufnych rozmowach nakazali sojusznikom z państw bałtyckich natychmiastowe złagodzenie antyrosyjskiej retoryki. Za kurtyną tej presji stoi Elbridge Colby, człowiek odpowiedzialny za plan redukcji amerykańskich wojsk w Europie, oraz administracja Donalda Trumpa, która za plecami kontynentu sonduje powrót do interesów z Kremlem i zniesienie części sankcji.

„Nie róbcie hałasu” – usłyszeli w ostatnich tygodniach politycy z Litwy, Łotwy i Estonii od amerykańskich wysłanników. Agencja Reuters ujawnia kulisy presji wywieranej przez Waszyngton na kraje najbardziej narażone na uderzenie ze Wschodu.

Szef polityki obronnej Pentagonu Elbridge Colby wprost zażądał od sojuszników, by przestali „szturchać Rosję”. Amerykański parasol za cenę milczenia? Porażający zwrot w polityce bezpieczeństwa NATO.

Zakaz „szturchania Rosji”

Według źródeł Reutersa Colby w rozmowie z przedstawicielem państw bałtyckich oświadczył wprost, że należy całkowicie zrezygnować z jakiegokolwiek „szturchania” Rosjan. Amerykańscy wojskowi zwrócili uwagę, że określanie Moskwy mianem „zdesperowanej” czy „zepchniętej do narożnika” jest działaniem przeciwskutecznym.

To bezpośrednie nawiązanie do głośnego wystąpienia premiera Estonii Kristena Michala z końca września 2026 roku. Estoński szef rządu, komentując wzmożoną aktywność dywersyjną rosyjskich służb, nazwał Władimira Putina „szczurem zagonionym w narożnik”, który wobec paraliżu swoich wojsk na froncie ukraińskim chwyta się terroru hybrydowego w Europie Środkowej.

W tle wielki targ Trumpa

Nagła troska Pentagonu o samopoczucie Władimira Putina nie wynika z pacyfistycznych uniesień. Jej źródłem jest polityczny kalendarz Waszyngtonu. Wojna w Ukrainie weszła w swój piąty rok, a administracja Donalda Trumpa wznowiła próby doprowadzenia do wymuszonych negocjacji pokojowych.

Strategia Białego Domu opiera się na dwóch filarach. Amerykanie domagają się od Ukrainy m.in. natychmiastowego zaprzestania uderzeń dronowych na rosyjską infrastrukturę energetyczną i rafinerie, które drenują dochody naftowe Moskwy. W zamian za zamrożenie linii frontu Waszyngton sonduje złagodzenie reżimu sankcyjnego oraz powrót do rozmów o dwustronnych umowach handlowo-biznesowych z Rosją.

W tej geopolitycznej układance państwa wschodniej flanki NATO – domagające się całkowitej izolacji gospodarczej Moskwy i bezwzględnego ścigania zbrodni wojennych – są dla strategów Trumpa niewygodnym balastem.

Sabotaż za progiem

W stolicach państw bałtyckich i w Europie Środkowej zalecenia Pentagonu przyjęto z głębokim niesmakiem i konsternacją. Bałtyccy przywódcy stoją przed dramatycznym dylematem: jak wytłumaczyć własnym obywatelom konieczność ponoszenia wyrzeczeń, podnoszenia wydatków na zbrojenia do poziomu 3,5–4 proc. PKB i wprowadzania powszechnej obrony cywilnej, skoro najpotężniejszy sojusznik nakazuje udawać, że za miedzą panuje spokój?

Co więcej, rzeczywistość przeczy tezom o potrzebie „uspokajania nastrojów”. W środę niemiecka prokuratura federalna poinformowała o aresztowaniu dwóch obywateli Białorusi, którzy szykowali się do podpalenia obiektu infrastruktury krytycznej w rejonie Norymbergi. We wrześniu władze w Berlinie oficjalnie oskarżyły Rosję o próbę skoordynowanego ataku dronowego na węzeł logistyczny portu lotniczego Lipsk/Halle.

Najbardziej złowrogim elementem tej układanki jest jednak pozycja samego Elbridge'a Colby'ego. To on kieruje obecnie przeglądem globalnej postawy sił zbrojnych USA (Force Posture Review), który może zakończyć się gwałtowną redukcją liczby żołnierzy US Army stacjonujących w Europie.