Królestwo Trumpa upadnie w listopadzie. Ale radość w Polsce jest przedwczesna

Europa czeka na porażkę Trumpa, ale to może być najgorszy możliwy scenariusz. Osaczony prezydent i pogrążony w wojnie domowej Waszyngton wcale nie oznaczają spokoju. Dla Polska jest to nawet groźniejsza sytuacja niż pełnia władzy nieobliczalnego prezydenta USA.

Wybory połówkowe (midterms) zdecydują o obsadzie całej Izby Reprezentantów oraz jednej trzeciej Senatu. W europejskich salonach wielu komentatorów z nadzieją czeka na sukces Partii Demokratycznej, licząc na przywrócenie przewidywalnego ładu na świecie.

Paraliż zamiast kompromisu

Amerykański system checks and balances w warunkach głębokiej polaryzacji nie przynosi kompromisu – przynosi paraliż. Supermocarstwo, którego uwaga zostaje całkowicie pochłonięta przez wewnętrzne rozliczenia, staje się skrajnie niebezpieczne dla swoich sojuszników.

Impeachment a rzeczywistość

Wygrana Demokratów nie oznacza szybkiego końca rządów Trumpa. Procedura impeachmentu w Izbie Reprezentantów ruszy zapewnie szybko, ale jej finał w Senacie jest przesądzony. Do skazania prezydenta potrzeba kwalifikowanej większości dwóch trzecich głosów (67 senatorów), co jest niemożliwe.

Przejęcie komisji przez Demokratów oznacza, że kluczowi współpracownicy prezydenta będą tygodniami gromadzić dokumenty i zeznawać, zamiast zarządzać państwem. Do tego dochodzi groźba government shutdown – blokady ustaw budżetowych.

Inflacyjny bumerang

Głównym motorem niechęci do Trumpa jest wysoka inflacja i koszty życia. Jeśli Demokraci skupią się wyłącznie na polowaniu na prezydenta, a do głosu dojdzie radykalne lewicowe skrzydło partii, Amerykanie obarczą ich winą za chaos gospodarczy.

Lekcja dla Polski

Dla Polski płynie z tej sytuacji niezwykle gorzka lekcja. Przez ostatnie trzy dekady polska klasa polityczna przyzwyczaiła się do traktowania USA jako dobrodusznego strażnika. Tymczasem w obu amerykańskich partiach panuje zgoda: ten rozdział w historii został zamknięty.

Polska klasa polityczna zamiast przygotować państwo na nadchodzącą 'międzyepokę', trwoni cenny czas na jałową kohabitacyjną wojnę. Mówi się o zagrożeniu wojennym, ale realna obrona cywilna wciąż leży w powijakach.

Niezależnie od wyników wyborów, Waszyngton będzie coraz bardziej pochłonięty sobą i Pacyfikiem. Jeśli Polska nie zbuduje własnej odporności obronnej, w nowym rozdaniu geopolitycznym znów staniemy się pionkiem na cudzej szachownicy.