Kobiety mdlały, a mężczyźni szeptali modlitwy. Prawda o "pakcie z diabłem" Paganiniego

Paganini, ubrany na czarno, o bladym wyglądzie i przenikliwym spojrzeniu, koncertował w całej Europie, wzbudzając emocje porównywalne do dzisiejszych gwiazd rocka. Jego występy pełne były dramatyzmu - gdy podczas jednego z koncertów zrywają mu się trzy struny, bez mrugnięcia okiem kończył utwór na ostatniej, co dla ówczesnych publiczności było dowodem na interwencję sił nieczystych.

Szybko narodziły się makabryczne plotki o rzekomej zbrodni artysty - miał zamordować swoją kochankę i stworzyć z jej jelit struny do swojego ukochanego instrumentu 'Il Cannone'. Inni twierdzili, że widzieli na scenie demona pociągającego za smyczek. Paganini świadomie nie dementował tych doniesień, rozumiejąc, że aura grozy napędza sprzedaż biletów.

Genetyczne wyjaśnienie

Współcześni badacze doszli do wniosku, że tajemnica 'paktu z diabłem' ma podłoże medyczne. Najprawdopodobniej Paganini cierpiał na zespół Marfana lub Ehlersa-Danlosa, które wpływają na tkankę łączną. Choroby te wyjaśniają jego nienaturalnie długie, pająkowate palce i skrajną hipermobilność stawów, która pozwalała mu na niemożliwe dla innych techniki gry.

Cena geniuszu

Niezwykły 'dar' był jednocześnie przekleństwem. Paganini przez całe życie zmagał się z bólami stawów, problemami ze wzrokiem i chronicznym zmęczeniem. W młodym wieku zaraził się kiłą, a ówczesna, toksyczna kuracja rtęcią zniszczyła jego organizm, prowadząc do utraty zębów i głosu.

Zmarł w 1840 roku w wieku 57 lat, samotny i schorowany. Kościół katolicki, traktując poważnie plotki o jego konszachtach z szatanem, przez cztery lata odmawiał pochówku w poświęconej ziemi. Jego zwłoki krążyły po Europie, zanim ostatecznie spoczęły na cmentarzu w Parmie.