
LEGO na froncie informacyjnym. Iran zamienił propagandę w wiralową opowieść
Irańskie grupy tworzą animacje w stylu LEGO, aby dotrzeć z propagandą do zachodnich odbiorców, wykorzystując sztuczną inteligencję i popkulturę.
Klocki LEGO stały się narzędziem w irańskiej wojnie informacyjnej. Krótkie animacje generowane przez sztuczną inteligencję przedstawiają Iran jako kraj odpierający agresję, a Stany Zjednoczone i Izrael jako napastników. Łączą satyrę, popkulturę i polityczny przekaz, często zawierając fałszywe lub niezweryfikowane twierdzenia.
Od perskich do anglojęzycznych animacji
Najbardziej rozpoznawalne irańskie filmy w stylu LEGO publikuje Explosive Media, wcześniej działające jako Explosive News. Według kanadyjskiego Rapid Response Mechanism, grupa zaczynała od krótkich materiałów po persku, które miały niewielkie zasięgi. 7 marca 2026 r. przeszła na anglojęzyczne animacje tworzone z pomocą AI.
Zespół jest niewielki - mniej niż dziesięć osób. Używa estetyki LEGO, ponieważ jest ona „językiem zrozumiałym dla wszystkich”. Przygotowanie dwuminutowego filmu zajmuje około doby - zespół pisze scenariusz, generuje obrazy za pomocą AI, a następnie montuje materiał.
Schemat narracyjny
Filmy powtarzają prosty schemat: Iran broni ojczyzny, Stany Zjednoczone i Izrael są agresorami, a finał zapowiada irańskie zwycięstwo. W klipach pojawiają się politycy, rakiety, okręty, zniszczone budynki i amerykańskie symbole.
Humor i rozpoznawalna forma pomagają filmom docierać do osób, które zwykle nie oglądają materiałów o wojnie ani nie śledzą bieżącej polityki.
Bohater i potwór
Według Andrew Stowa, przekaz układa się w schemat opowieści o bohaterze, który pokonuje potwora. Iran przedstawiany jest jako kraj pokoju zaatakowany przez silniejszego przeciwnika. Stany Zjednoczone i Izrael pełnią rolę agresorów, a Iran - bohatera zmuszonego do obrony. W tej narracji Iran zdobywa środki na pokonanie wroga i wychodzi z konfliktu silniejszy.
Powtarzalność tego schematu ułatwia odbiorcy odczytywanie poszczególnych filmów. Zmieniają się postacie i konkretne wątki, lecz role pozostają stałe. Taka forma pozwala wprowadzić polityczną opowieść do strumienia treści rozrywkowych, docierając do szerszego grona odbiorców.