4 zdania ujawniają samotność. Polscy badacze wybrali je spośród 39 modeli
Polscy badacze opracowali nową, skróconą wersję skali pomiaru samotności UCLA, która zawiera tylko cztery pytania. Narzędzie pozwala na efektywniejsze badanie tego zjawiska w społeczeństwie.
Publikacja badania w „Health Psychology Report” jest wynikiem dwóch badań, w których wzięło udział odpowiednio 3477 i 653 uczestników. Naukowcy testowali aż 39 różnych modeli pomiaru samotności, by wybrać najskuteczniejszy. Wybrana skala, choć zawiera tylko cztery pytania, została zweryfikowana i potwierdzona jako wiarygodne narzędzie do pomiaru subiektywnego poczucia samotności.
Proste pytania, duży wpływ
Osoby badane oceniają cztery stwierdzenia: „Brakuje mi towarzystwa”, „Już nie jestem dla nikogo bliską osobą”, „Czuję się opuszczony/a” oraz „Czuję się odizolowany/a od innych”. Każde z nich ocenia się w skali od 1 (nigdy) do 4 (często). Choć skala wydaje się prosta, to właśnie jej największą zaletą jest zwięzłość.
Z metodologicznego punktu widzenia krótkie skale są zazwyczaj konstruowane tak, aby uchwycić ogólny konstrukt, a nie jego poszczególne wymiary
Zalety nowego narzędzia
Klasyczna skala UCLA ma trzy wymiary: relacje intymne, relacje towarzyskie i poczucie przynależności do grupy. Polska wersja skupia się tylko na jednym – ogólnym poczuciu samotności. Zmniejszenie liczby pytań z kilkudziesięstu do czterech znacząco skraca czas wypełniania kwestionariusza, co zwiększa szanse na pozyskanie większej liczby uczestników badań.
Nowe narzędzie nie jest diagnostyczne, ale stanowi obiecujące rozwiązanie dla badaczy społecznych i klinicznych. Pozwala zaoszczędzić czas badanych, zmniejszyć obciążenie ankieterów oraz uprościć analizę statystyczną, zachowując jednocześnie metodologiczną trafność.
Powiązane
