Sebastian M. skazany na osiem lat więzienia. "Serce i rozum podpowiada, że coś jest nie tak"
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim skazał Sebastiana M. na osiem lat więzienia za wypadek na autostradzie A1, w którym zginęła trzyosobowa rodzina.
Wyrok jest najwyższą karą przewidzianą w Kodeksie karnym za zarzucany mu czyn. Sprawca na żadnym etapie postępowania nie wyraził skruchy i utrzymywał, że jest niewinny.
Kara i kodeks karny
Adwokat Łukasz Chojniak pytany o wysokość kary przyznał, że nie da się przejść obojętnie obok skali tragedii. Podkreślił jednak, że nie należy tworzyć prawa na podstawie pojedynczych zdarzeń.
Nie da się przejść obojętnie obok skali i rozmiaru tej tragedii. To działa na każdego z nas. Niewątpliwie jest społeczne odczucie, że chcielibyśmy, żeby ta kara była większa.
Chojniak ocenił, że Kodeks karny jest „zdemolowany przez zmiany prawa, które były robione na kolanie”. Zaznaczył, że system musi być spójny, a surowe kary dla mniej dramatycznych przypadków mogą prowadzić do nieprawidłowych kwalifikacji.
Bezpieczeństwo na drogach
Marek Konkolewski, pełniący obowiązki zastępcy Głównego Inspektora Transportu Drogowego, ocenił, że sytuacja na polskich drogach powoli się poprawia. Wskazał, że w 1991 roku zginęło prawie 8 tysięcy osób, podczas gdy w 2025 roku liczba ta spadła do 1600.
Powoli sytuacja na polskich drogach się zmienia. W 1991 roku zarejestrowanych było nieco ponad 10 milionów pojazdów, a zginęło prawie 8 tysięcy osób. Liczbę śmierci udało się nam zminimalizować w 2025 roku do poziomu 1600 osób.
Konkolewski wymienił czynniki wpływające na poprawę bezpieczeństwa: lepsze drogi, samochody, system ratownictwa medycznego i służby oraz lepsze prawo.
Prędkość i kwalifikacja prawna
Konkolewski przypomniał, że sprawca w pewnym momencie poruszał się z prędkością 320 km/h, co porównał do prędkości startującego samolotu odrzutowego. W ciągu jednej sekundy samochód pokonywał około 90 metrów.
Ekspert wyjaśnił, że przy takiej prędkości nie ma fizycznej możliwości, aby zgodnie z przepisami zmienić pas ruchu. Zdaniem psychologów transportu na taki manewr potrzeba od czterech do sześciu sekund.
Chojniak odniósł się do pytania, czy czyn powinien być kwalifikowany jako zabójstwo. Wyjaśnił, że wymagałoby to wykazania, że sprawca przewidywał taki skutek i na to się godzi. Podkreślił, że szybkie prowadzenie samochodu nie oznacza automatycznie zamiaru zabójstwa.
Powiązane
