Koniec dziurawych deportacji. Były szef amerykańskiego ICE: Polska musi wziąć Europę za rękę
Unia Europejska zatwierdziła nową dyrektywę powrotową, która pozwala na wzajemne egzekwowanie decyzji o powrocie migrantów. Polska jako siedziba Frontexu ma szansę stać się liderem w tworzeniu skutecznego systemu deportacji.
Polska od lat znajduje się na pierwszej linii europejskiej debaty o granicach. Presja migracyjna sterowana z Mińska wzdłuż granicy z Białorusią sprawiła, że kwestia migracji stała się wyzwaniem z zakresu bezpieczeństwa. Warszawa odpowiedziała na nie płotami i wojskiem, a podejście to, początkowo budzące kontrowersje w Brukseli, z czasem weszło do europejskiego głównego nurtu.
1 października Unia Europejska ostatecznie zatwierdziła nową dyrektywę powrotną (Return Regulation), która wprowadza wspólne procedury i pozwala państwom członkowskim na wzajemne egzekwowanie decyzji o powrocie migrantów do kraju pochodzenia. Do tego Komisja Europejska niedługo ma przedstawić wniosek dotyczący zmienionego mandatu Frontexu.
Problem z powrotami
W ubiegłym roku nakaz opuszczenia UE otrzymało niemal 500 tys. osób, z czego wyjechała zaledwie jedna trzecia. Zwiększenie liczebności straży granicznej nie zlikwiduje tej luki. Zrobi to dopiero sprawny system powrotów.
Słabe ogniwa systemu
Procedury zawodzą z powodu braku nadzoru od momentu wydania decyzji do wylotu, odmowy wydania dokumentów podróży przez kraje pochodzenia, braku reakcji na niestawianie się na odprawę oraz rezerwowania lotów czarterowych pojedynczo. Przede wszystkim jednak zawodzą z powodu braku ludzi.
Przymusowe powroty wymagają wyszkolonych konwojentów, a większość państw członkowskich nigdy nie zbudowało takich kadr na skalę, jakiej wymagają nowe przepisy.
Polska jako lider
Polska jako siedziba Frontexu, kraj z bogatym doświadczeniem w operacjach granicznych i kluczowe ogniwo bezpieczeństwa na wschodniej flance Europy, jest naturalnie predestynowana do wyznaczenia standardów dla systemu powrotów.
Warszawa powinna argumentować, że rozszerzona rola Frontexu w obszarze powrotów musi być mierzona realnymi zdolnościami: liczbą przeszkolonych konwojentów, zasobami lotów czarterowych, skutecznością w uzyskiwaniu dokumentów podróży oraz niezależnym monitoringiem operacji.
Powiązane
