Poparcie dla transformacji energetycznej trwa, ale słabnie osobiste zaangażowanie w jej wdrożenie
81 proc. pracowników w Polsce chce utrzymania lub przyspieszenia transformacji energetycznej przemysłu, ale gotowość do osobistego zaangażowania w te zmiany spadła z 42 do 37 proc.
Badanie Wittenberg Center for Global Ethics (WCGE) przeprowadzone w Polsce, Niemczech i Francji w czerwcu 2026 r. przy wsparciu Fundacji E.ON pokazuje, że pomimo utrzymującego się poparcia dla transformacji energetycznej, spada osobiste zaangażowanie pracowników w jej wdrożenie.
Aż 81 proc. badanych oczekuje utrzymania obecnego tempa transformacji przemysłu lub jej przyspieszenia. W Polsce 40 proc. badanych chce szybszej transformacji, 41 proc. uważa obecne tempo za właściwe, a 18 proc. wolałoby je spowolnić.
Jednocześnie odsetek osób deklarujących dużą gotowość do osobistego wspierania zmian spadł w ciągu roku z 42 do 37 proc. Rośnie też sceptycyzm względem ogólnego zaangażowania: 42 proc. badanych nisko ocenia gotowość innych osób do wspierania zmian – wobec 36 proc. rok wcześniej.
Priorytety pracowników
Klimat i środowisko zajmują piąte miejsce wśród najpilniejszych problemów społecznych wskazywanych przez badanych pracowników w Polsce (31 proc.). Wyżej postrzegają oni bezpieczeństwo i obronność (46 proc.), ubóstwo i nierówności (43 proc.), migracje (35 proc.) oraz kwestie demokracji i praworządności (33 proc.).
Pytani, jakie priorytety powinien przyjąć rząd w kwestii przemysłu, badani najczęściej wskazują niższe ceny energii dla tego sektora (47 proc.), ochronę miejsc pracy (45 proc.) i ograniczenie biurokracji (44 proc.).
Optymizm gospodarczy vs obawy zawodowe
Pozytywnego wpływu transformacji na polską gospodarkę spodziewa się 38 proc. badanych, a negatywnego – 22 proc. To najwyższy wśród trzech krajów odsetek osób oczekujących pozytywnego wpływu transformacji na gospodarkę.
Zarazem odsetek osób oczekujących korzystnego wpływu na własną sytuację zawodową spadł z 45 do 41 proc. 45 proc. badanych nie spodziewa się ani pozytywnego, ani negatywnego wpływu transformacji na swoją pracę.
Rośnie grupa pracowników, którzy nie widzą jeszcze ani korzyści, ani zagrożeń wynikających z transformacji dla własnej pracy. To z nimi warto dziś rozmawiać konkretnie: o kwalifikacjach, cenach energii dla przemysłu i uczciwym podziale jej kosztów. Bez wiarygodnego planu oraz udziału państwa oraz firm w tym wysiłku, poparcie dla tempa transformacji nie będzie przekładać się na osobiste zaangażowanie.
Gotowość do zmian
Inaczej wyglądają odpowiedzi dotyczące konkretnych zmian w życiu zawodowym. 44 proc. badanych byłoby gotowych zdobyć nowe kwalifikacje, wobec 39 proc. w 2025 r. Pracę za niższe wynagrodzenie odrzuca jednak 66 proc., a przeprowadzkę w odleglejsze miejsce ze względu na pracę – 48 proc.
W Polsce gotowi ponieść dodatkową opłatę na finansowanie transformacji przemysłu (od 0,5 do 1 proc. miesięcznego dochodu netto) jest 44 proc. pracowników, a 37 proc. odmówiło. To jedyny spośród badanych krajów, w którym odsetek osób akceptujących opłatę przewyższa odsetek jej przeciwników.
Na pytanie, czy obciążenia związane z transformacją są dzielone sprawiedliwie, 47 proc. pracowników w Polsce odpowiedziało „częściowo”. Za niesprawiedliwy uznało ten podział 30 proc., a za sprawiedliwy 23 proc.
Powiązane
