O wyniku wyborów połówkowych może zadecydować stosunek Amerykanów do publicznych żłobków i przedszkoli

Miesiąc przed wyborami połowkowymi w USA, sytuacja polityczna jest napięta. Republikanci, mimo pesymistycznych prognoz, liczą na to, że kwestia publicznej opieki nad dziećmi może pomóc im w utrzymaniu Senatu. Demokraci mają obecnie 86 proc. szans na przejęcie Izby Reprezentantów, a wygrana w Senacie szacowana jest na 61 proc.

Wiceprezydent J.D. Vance zaproponował program, w ramach którego rodziny otrzymywałyby od państwa 9 tys. dolarów rocznie na dziecko. Świadczenie ma przysługiwać rodzicom w zalegalizowanym związku małżeńskim, z dochodami poniżej 85 tys. dolarów rocznie brutto, i tylko wtedy, gdy jeden z rodziców nie pracuje.

Zmiana frontu

Propozycja Vance'a jest zaskakująca, ponieważ Republikanie wcześniej krytykowali podobne pomysły jako ideologicznie bliskie europejskim socjaldemokracjom. Atakowali je jako kopie z podręcznika komunizmu, uwłaczające fundamentalnym amerykańskim wartościom. Jednak rosnące koszty życia i inflacja sprawiły, że argumenty te straciły na sile.

Koszt rodzicielstwa

W USA, jako jedynym kraju rozwiniętym, nie ma gwarantowanego urlopu macierzyńskiego ani rodzicielskiego, a żłobki i przedszkola są prywatne. Roczny koszt opieki nad dzieckiem przekroczył w 38 stanów wysokość czesnego za studia, a w co trzecim stanie stał się wyższy niż czynsz.

Aż siedmiu na dziesięciu Amerykanów uważa te koszty za „nie do przełknięcia”. W 2024 roku naczelny lekarz USA uznał problem kosztów opieki nad dzieckiem za „kryzys zdrowia publicznego”. Chroniczny stres na tym tle odczuwa połowa amerykańskich rodziców.

Historia bez sukcesu

Publiczna opieka nad dziećmi w USA nie jest nowym pomysłem. Podczas II wojny światowej rząd masowo otwierał darmowe żłobki, by zachęcić kobiety do pracy w przemyśle zbrojeniowym. Po wojnie jednak placówki zamknięto, a kobiety odesłano do domu.

W 1971 roku demokratyczny Kongres przegłosował ustawę o powszechnej opiece, ale prezydent Richard Nixon zawetował ją, szukając poparcia religijnej prawicy. Od tamtej propy pomysł dotowanej opieki był blokowany przez konserwatywne argumenty o nadmiernej ingerencji państwa w życie rodzin.